Kaliumdichromaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaliumdichromaat
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van kaliumdichromaat
Structuurformule van kaliumdichromaat
Kaliumdichromaat-kristallen
Kaliumdichromaat-kristallen
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
K2Cr2O7
IUPAC-naam kaliumdichromaat
Molmassa 294,1846 g/mol
SMILES
[O-][Cr](=O)(=O)O[Cr](=O)(=O)[O-].[K+].[K+]
InChI
1S/2Cr.2K.7O/q;;2*+1;;;;;;2*-1
CAS-nummer 7778-50-9
EG-nummer 231-906-6
PubChem 24502
Beschrijving Oranje kristallen
Vergelijkbaar met natriumdichromaat, kaliumchromaat
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Oxiderend Corrosief Toxisch
Schadelijk voor de gezondheid Milieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H272 - H301 - H312 - H314 - H317 - H330 - H334 - H340 - H350 - H360 - H372 - H410
EUH-zinnen geen
P-zinnen P201 - P220 - P261 - P273 - P280 - P305+P351+P338
Carcinogeen ja (IARC-klasse 2)
EG-Index-nummer 024-002-00-6
VN-nummer 3288
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur oranje
Dichtheid 2,6760 g/cm³
Smeltpunt 398 °C
Oplosbaarheid in water (bij 20°C) 123 g/L
Goed oplosbaar in water
Onoplosbaar in ethanol
Thermodynamische eigenschappen
ΔfHos -2033 kJ/mol
Sos 291,2 J/mol·K
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Kaliumdichromaat is het kaliumzout van dichroomzuur en bezit als brutoformule K2Cr2O7. De stof komt voor als een helder-oranje kristallijne vaste stof, die matig goed oplosbaar is in water.

Kaliumdichromaat komt in de natuur voor als het mineraal lopeziet.

Synthese[bewerken]

Op industriële schaal wordt kaliumdichromaat bereid door het smelten van het mineraal chromiet, kaliumcarbonaat en calciumcarbonaat, waarbij oxidatie bewerkstelligd wordt door het doorblazen van lucht. Aanvankelijk ontstaat hierbij het gele kaliumchromaat, maar dat wordt eerst uitgeloogd en vervolgens behandeld met een zuur en omgekristalliseerd.

Op kleinere schaal (in het laboratorium) wordt het bereid door reactie van chroom(III)oxide met kaliumnitraat:

\mathrm{Cr_2O_3\ +\ 2\ KNO_3\ \longrightarrow\ K_2Cr_2O_7\ +\ 2\ NO}

Eigenschappen en toepassingen[bewerken]

Chroom bezit in deze verbinding oxidatiegetal +VI en bijgevolg is de verbinding een sterke oxidator (voornamelijk in zuur milieu). In de analytische chemie wordt de verbinding gebruikt als oertiterstof voor natriumthiosulfaat en als oxiderend reagens tijdens de CZV-bepaling. Kaliumdichromaat staat in evenwicht met kaliumchromaat via een pH-afhankelijke evenwichtsreactie:

\mathrm{Cr_2O_7^{2-}\ +\ H_2O\ \rightleftharpoons\ 2\ CrO_4^{2-}\ +\ 2\ H^+}

De kleur van de oplossing verandert daardoor van oranje (in zuur milieu) naar geel (in basisch milieu). Spectroscopische bepalingen aan kaliumdichromaat worden om die reden altijd in sterk zuur milieu uitgevoerd. Omwille van de intense kleur van dichromaat en chromaat werden de kaliumzouten hiervan gebruikt als pigmenten voor het maken van verven.[1]

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

Kaliumdichromaat bevat hexavalent chroom: deze verbindingen zijn bewezen kankerverwekkend bij inademing. Daarnaast is de verbinding zeer toxisch en corrosief voor de huid en de ogen. Bij inademing van de stof treedt irritatie van de luchtwegen op. Intense of langdurige blootstelling aan de stof kan leiden tot de dood.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) K. Castro, P. Vandenabeele, M.D. Rodriguez-Laso, L. Moens & J.M. Madariaga (2004) - Micro-Raman analysis of coloured lithographs, Analytical and Bioanalytical Chemistry, 379 (4), pp. 674-683, doi:10.1007/s00216-004-2642-x