Kaliumsilicaat
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Kaliumsilicaat | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
| Molecuulmodel van kaliumsilicaat | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
K2O3Si | |||
| IUPAC-naam | kaliummetasilicaat | |||
| Molmassa | 154,2803 g/mol | |||
| CAS-nummer | 10006-28-7 | |||
| Vergelijkbaar met | natriumsilicaat | |||
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||
|
|
||||
| H-zinnen | H315 - H319 - H335 | |||
| EUH-zinnen | geen | |||
| P-zinnen | P261 - P302+P352-P305+P351+P338-P321 - P405-P501 | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vast | |||
| Goed oplosbaar in | water | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
Kaliumsilicaat (K2SiO3) is een in water oplosbaar kaliumzout van kiezelzuur. Het werd meer dan een eeuw gebruikt in de glasindustrie. Daarnaast wordt het aangewend als bindmiddel en kleefstof (onder andere in vuurvaste mortel en bouwmaterialen).
Kaliumsilicaat wordt bereid door het samensmelten van zuiver watervrij zand (siliciumdioxide), kaliumcarbonaat en koolstof.