Kamertje verhuren (spel)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een gesimplificeerde versie van een potje kamertje verhuren

Kamertje verhuren (ook vaak met het Franse pipopipette of het Engelse dots and boxes aangeduid) is een populair spel voor twee spelers (hoewel het ook met meer spelers gespeeld kan worden). Het wordt gespeeld op papier, meestal ruitjespapier.

Regels[bewerken]

Het spel wordt meestal gespeeld op een vlak van welke grootte dan ook, waarop puntjes in de vorm van een vierkant staan. Elke beurt mag een speler een puntje met een ander puntje verbinden door er een streepje tussen te plaatsen. Als een speler een hokje compleet maakt mag hij hem invullen (bijvoorbeeld met zijn voorletter of door het in te kleuren met een bepaalde kleur), en mag hij daarna nog een keer. Normaliter trekken de spelers om de beurt een lijntje. Het spel eindigt als een speler meer dan de helft van de beschikbare hokjes gepakt heeft.

Geschiedenis[bewerken]

Over de geschiedenis van het spel is weinig bekend, maar het werd voor het eerst beschreven in het boek "La Pipopipette - Nouveau Jeu de Combinaisons" (1889) van de Franse wiskundige Edouard Lucas.

Literatuur[bewerken]

  • Elwyn Berlekamp: The Dots-and-Boxes Game: Sophisticated Child's Play. AK Peters Ltd., 2000, ISBN 1-56881-129-2
  • Édouard Lucas: La Pipopipette. Nouveau Jeu de Combinaison. 1889
  • Édouard Lucas: Nouveaux Jeux Scientifiques. In: La Nature. Revue des sciences et de leurs applications aux arts et à l'industrie. 17e jaargang, 2e Semester, bladzijde 301-303 (site)
  • Ian Stewart: Käsekästchen für Fortgeschrittene. In: Spektrum der Wissenschaft, mei 2003, S. 114 (Ausschnitt)
  • Ian Stewart: Dots-and-Boxes for Experts. In: Scientific American, jaargang 2001, Vol. 284 (January), S. 102–103

Externe links[bewerken]