Kanoet
| Kanoet IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Een kanoet in zomerkleed |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Calidris canutus (Linnaeus, 1758) |
|||||||||||||
 Afbeeldingen Kanoet
|
|||||||||||||
Kanoet op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De kanoet (of kanoetstrandloper) (Calidris canutus) is de tweede in grootte (ca. 25 cm) van het geslacht Calidris. Het is een forse, vrij gedrongen vogel met korte hals en poten. Ook de snavel is middelmatig van grootte.
De kanoet broedt in het hoge noorden rond de gehele Noordelijke IJszee. Daar kan men hem aantreffen in zijn zomerkleed met kanstanjerode onderdelen. De broedparen houden onderling veel afstand, gemiddeld broedt er minder dan een paar per vierkante kilometer.[2][3] Er zijn een aantal ondersoorten (C. c. canutus centraal Siberië, C. c. rogersi oostelijk Siberië,C. c. rufa westelijk Noord-Amerika,C. c. islandica Noordoost-Canada en Groenland) die voornamelijk verschillen in de intensiteit van de rode kleur.
's Winters is de vogel langs vele kusten te vinden. West-Europa -ook Nederland-, de kusten van de VS, westelijk en zuidelijk Afrika, Australië Nieuw-Zeeland en de zuidpunt van Zuid-Amerika horen daaronder. Het winterkleed is veel minder spectaculair. De vogel is dan grijs van boven, hoewel iedere veer is afgezet door een smal wit randje. Van onder is hij wit, de snavel is donker en de poten donkergroenig. Een goed kenmerk is een wat gestreepte flank. De vogel is op stranden en op droogvallende modder te vinden waarin hij met zijn snavel naar voedsel zoekt.
Kanoeten hebben op hun trektochten verschillende diëten. Aan de Amerikaanse oostkust eten zij voornamelijk eitjes van degenkrabben maar feitelijk zijn de trekvogels gespecialiseerd in het eten van allerlei schelpdieren. Hun maag is daaraan aangepast. Studies aan kanoeten die de Waddenzee aandoen om bij te tanken, hebben aan het licht gebracht dat hun maag zo sterk en gespierd is, dat kokkels met schelp en al opgegeten worden om ze daarna te kraken. De verteerde eiwitten worden in lichaamsvet omgezet en dienen als reserve als de kanoetstrandlopers hun lange reis naar Siberië vervolgen.[bron?].
[bewerken] Trivia
- De ondersoort C. c. piersmai is vernoemd naar Theunis Piersma en is vernoemd door zijn Russische collega Pavel Tomkovitsj. De ondersoort komt voor in Noordwest-Australië en de Bohaibaai, een waddengebied in China. De ondersoort is in 2000 ontdekt door de beide heren. [4]
Kanoeten hebben op hun trektochten verschillende diëten. Aan de Amerikaanse oostkust eten zij voornamelijk eitjes van degenkrabben maar feitelijk zijn de trekvogels gespecialiseerd in het eten van allerlei schelpdieren. Hun maag is daaraan aangepast. Studies aan kanoeten die de Waddenzee aandoen om bij te tanken, hebben aan het licht gebracht dat hun maag zo sterk en gespierd is, dat kokkels met schelp en al opgegeten worden om ze daarna te kraken. De verteerde eiwitten worden in lichaamsvet omgezet en dienen als reserve als de kanoetstrandlopers hun lange reis naar Siberië vervolgen.
[bewerken] Externe links
- SoortenBank.nl beschrijving, afbeeldingen en geluid
- Kaarten met waarnemingen op waarneming.nl: Nederland, België en wereld.
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ (en) Kanoet op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ Althans op de eilanden ten noorden van Canada
- ↑ Blogspot Shorebird Project
- ↑ National Geographic September 2010, 'Vereeuwigd in de Wetenschap', p. 35.
