Sector kanton
De sector kanton is in Nederland een van de sectoren van de rechtbank. Tot 2002 bestond voor kantonzaken een aparte rechterlijke instantie: het kantongerecht. Daarna is het kantongerecht als aparte sector opgenomen in de rechtbank. De (bijna altijd alleensprekende) rechter bleef wel de titel kantonrechter houden. Door deze wijziging gaat men tegen vonnissen van de kantonrechter in hoger beroep bij het gerechtshof.
Tot kantonrechter worden alleen ervaren rechtbankrechters benoemd. Dit lijkt vreemd, omdat kantonrechters vaak kleinere zaken behandelen. Zij moeten echter wel alle rechtsgebieden beheersen (strafrecht, en alle terreinen van het civiele recht).
Inhoud |
[bewerken] De kantonrechter binnen het civiele recht
De kantonrechter houdt zich bezig met geschillen over huurzaken, arbeidsrechtelijke zaken, consumentenkoopzaken, (overige) geldvorderingen tot en met 25.000 euro en een aantal familierechtelijke aangelegenheden. art. 93 Wetboek van Bugerlijke Rechtsvordering
[bewerken] De kantonrechter binnen het strafrecht
Binnen het strafrecht behandelt de kantonrechter alleen overtredingen. Vaak gaat het om zaken waarin de politie of de officier van justitie een schikkingsvoorstel heeft gedaan. Als de verdachte niet op zo'n voorstel ingaat, komt de zaak bij de kantonrechter.
De verdachte ontvangt dan een dagvaarding waarin precies staat waarvan hij wordt verdacht. De rechter onderzoekt op de zitting wat er is gebeurd. Eerst komt de officier van justitie aan het woord en daarna de verdachte of zijn advocaat. De kantonrechter kan ook getuigen horen. De verdachte mag altijd als laatste nog iets zeggen. De kantonrechter doet meestal meteen na de zitting een mondelinge uitspraak. Tegen de meeste uitspraken is hoger beroep mogelijk bij het gerechtshof.
[bewerken] Internationaal
De functie die de kantonrechter uitoefent binnen de Nederlandse rechtbank komt in België, Frankrijk en Zwitserland het meest overeen met het ambt van vrederechter, alhoewel er ook verschillen bestaan.
[bewerken] Zie ook
Bronnen, noten en/of referenties:
De tekst van dit artikel, of een vorige versie hiervan, is deels afkomstig van www.rechtspraak.nl.
