Kantoortuin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Finse kantoortuin

De kantoortuin (Duits: Bürolandschaft) is een in de jaren 1960 in Duitsland ingevoerde en in de jaren 1970 in de rest van West-Europa in zwang gekomen indeling voor een kantoor, waarbij veel medewerkers (doorgaans meer dan 12) bij elkaar in dezelfde ruimte werkzaam zijn, zonder scheidingswanden. Het concept paste goed bij de "democratisering" en "onthiërarchisering" die in die tijd opgeld deden, en maakte communicatie tussen medewerkers makkelijker en laagdrempeliger. Grote nadelen zijn echter geluidsoverlast van anderen en een volledig gebrek aan privacy. De kantoortuin is daarom in Nederland na de jaren 1980 nauwelijks meer toegepast.

Bronnen[bewerken]

  • Voskamp, Van Scheijndel, Peereboom (red.), Handboek Ergonomie, Kluwer, Aphen aan den Rijn, 2008, p. 564
  • Maas en Pleunis, Facility management: strategie en bedrijfsvoering van de facilitaire organisatie, Kluwer, Aphen aan den Rijn, 2006, p. 334-335
  • Winkler Prins encyclopedisch supplement 1976, pag. 299