Karel Buls

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karel Buls-fontein te Brussel

Karel Frans Gommaar Buls (Frans: Charles François Gommaire Buls; Brussel, 13 oktober 1837 - Elsene, 13 juli 1914) was een Belgische politicus, het meest bekend als burgemeester van Brussel.

Buls was goudsmid, schooldirecteur en liberaal politicus. Hij was gemeenteraadslid van Brussel (1877-1899), schepen (1879-1881) en burgemeester (1881-1899). Verder was hij volksvertegenwoordiger (1882-1896) voor de Liberale Partij. Hij bouwde in Brussel, dat snel aan het verfransen was, een deels Nederlandstalig onderwijsnet van overheidsscholen uit (de zogenaamde "transmutatieklassen"). Het Hoofdstedelijk atheneum Karel Buls in Laken werd naar hem genoemd.

Dankzij Buls werden verschillende historische gebouwen van de sloop gered. In 1852 werd een van de gildenhuizen van de Grote Markt, namelijk de Sterre gesloopt onder het voorwendsel dat het verkeer erdoor belemmerd werd. Op last van burgemeester Karel Buls werd het in 1897 gereconstrueerd in zijn huidige vorm. Het gebouw rust op een zuilengang die het verkeer vergemakkelijkt. Onder het gebouw werd een gedenkplaat ter ere van Karel Buls aangebracht. Het straatje tussen de Sterre en het Stadhuis kreeg de naam van Karel Buls. In zijn publikatie "Esthetique des villes" beschreef hij zijn voorliefde voor de organisch gegroeide stad. Meermaals kwam hij daardoor in aanvaring met koning bouwheer Leopold II. Uit onvrede met de stedenbouwkundige ambities van Leopold II i.v.m de aanleg van de Kunstberg , nam hij op 16 december 1899 ostentatief ontslag als burgemeester.

Buls richtte de KVS op en slaagde erin koning Leopold II op 13 oktober 1887 naar de schouwburg te lokken om er in het Nederlands een toespraak te houden. Een koninklijke primeur.

Buls was als vrijmetselaar lid van de Grootoosten van België.

Jeugd[bewerken]

Buls werd in Brussel geboren als zoon van een goudsmid uit de regio van Mechelen. Karel kreeg een artistieke opleiding en verbleef een jaar in Parijs en negen maand in Italië ter vervolmaking van zijn opleiding. Naast zijn moedertaal, het Nederlands dat hij niet echt vlot sprak, sprak hij ook nog Frans, Engels, Duits, Italiaans en Latijn.

Hij trad in zijn vaders voetstappen en werd goudsmid. Hij zou in de zaak van zijn vader blijven werken tot 1878.

In 1862 trad hij toe tot het Franstalige vrijmetselaarsartikel Les vrais amis (deel van het Grootoosten van België), en in 1871 trad hij toe tot het artikel "La libre pensée", om in 1878 grootmeester te worden van het artikel Les Amis Philanthropes de Bruxelles.

Tegelijkertijd was hij ook actief lid in zowel "de Veldbloem" als Vlamingen vooruit, twee organisaties uit de Vlaamse beweging. Samen met zijn schoonbroer, Leo Van der Kindere, later burgemeester van Ukkel, werd hij "flamingant".

Voorganger:
Felix Vanderstraeten
Burgemeester van Brussel
1881-1899
Opvolger:
Emile de Mot