Karel Frederik Wenckebach

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Karel Frederik Wenckebach, ('s-Gravenhage, 24 maart 1864Wenen, 11 november 1940) was een Nederlands hoogleraar geneeskunde en huisarts te Heerlen. Hij was tevens de broer van de Nederlandse kunstschilder en graficus Ludwig Willem Reymert Wenckebach en vader van de Nederlandse beeldhouwer en kunstschilder Oswald Wenckebach.

In zijn praktijk kreeg hij meerdere malen patiënten te zien met hartritmestoornissen, daardoor werd hij gegrepen om zich verder te bekwamen in hartziekten. In 1896 ging hij terug naar Utrecht om zich verder te specialiseren.

In 1901 werd hij hoogleraar in de interne geneeskunde te Groningen, waar zijn naam tegenwoordig is verbonden aan het Wenckebach Instituut van het Universitair Medisch Centrum Groningen. In 1911 ging hij naar Straatsburg en bekleedde aldaar dezelfde functie. Slechts drie jaar later vertrok hij naar Wenen om daar verder te gaan met zijn onderzoek naar hartritmestoornissen. Hij ontdekte min of meer bij toeval, door een tip, de gunstige invloed die kinine soms heeft op de ritmestoornissen van het hart. Een van de hartritmestoornissen, het zogenaamde Wenckebachblok, waarbij de geleidingstijd in de AV-knoop gedurende enkele slagen steeds toeneemt tot er uiteindelijk een slag niet meer doorkomt draagt nog steeds zijn naam.

Werken van zijn hand[bewerken]

  • Arythmie als Ausdruck bestimmter Funktionsstörungen des Herzens (1903, Engelse vertaling: 1904)
  • Die unregelmässige Herztätigkeit und ihre klinische Bedeutung (1914)
  • Herz- und Kreislaufinsufficienz (1931)