Karel van Frankrijk (1686-1714)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karel van Bourbon

Karel van Bourbon, prins van Frankrijk (Versailles, 31 juli 1686 - aldaar, 11 mei 1714) was de derde zoon van Lodewijk le Grand Dauphin en van dauphine Maria Anna van Beieren. Hij was een kleinzoon van koning Lodewijk XIV van Frankrijk en van koningin Maria Theresia van Spanje. In het Frans werd hij Charles de Berry genoemd.

Hij trouwde op 6 juli 1710 met Marie Louise Elisabeth van Orléans (1695-1719). Zij was de dochter van Filips II van Orléans, regent van Frankrijk, en Françoise Marie, een onwettige dochter van Lodewijk XIV. Het huwelijk was ongelukkig: Marie Louise Elisabeths drie zwangerschappen eindigden in miskramen en vroeggeboorte.

Toen Karels eerste broer, de dauphin Lodewijk, hertog van Bourgondië, in 1712 stierf, leek het erop dat Karel de toekomstige regent van Frankrijk zou worden. Dit werd gebaseerd op het feit dat Lodewijk XIV al vrij oud was (74) en zijn jonge neefje, de toekomstige Lodewijk XV, was nog veel te jong om te regeren. Karel, die tot dan weinig afwist van nationale en internationale politiek, begon zittingen van de regering van zijn grootvader bij te wonen om op deze manier inzicht te krijgen in de politiek en de regering, ter voorbereiding op zijn "toekomstige positie".

Karel stierf echter in mei 1714 ten gevolge van inwendige bloedingen, ontstaan tijdens een jachtpartij. Hij liet zijn grootvader achter met een grote vraag; of het regentschap ging over op Filips II van Orléans of hij liet het regentschap over aan zijn bastaardzoon, Lodewijk August van Bourbon, hertog van Maine. Zijn weduwe, de hertogin van Berry, leidde een losbandig leven en moest opeenvolgende zwangerschappen verbergen. Ze overleed op de leeftijd van 23, drie maanden na een gruwelijke bevalling. Uit de autopsie bleek dat de « Messalina van Berry » al opnieuw in verwachting geraakt was.[1]

In 1714 werd Karel ook hertog van Alençon en Angoulême, maar hij bleef zijn persoonlijke titel, hertog van Berry, die hij kreeg bij zijn geboorte, houden. Karel was ook graaf van Ponthieu.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Philippe Erlanger, Le Régent, Parijs, Gallimard, 1938