Karl Kautsky

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karl Johann Kautsky

Karl Johann Kautsky (Praag, 18 oktober 1854Amsterdam, 17 oktober 1938) was een prominente theoreticus van de sociaaldemocratie.

Kautsky studeerde filosofie in Wenen en werd lid van de Oostenrijkse Sociaaldemocratische Partij in 1875. Van 1885 tot 1890 was hij in Londen waar hij nauw bevriend werd met Friedrich Engels. In 1891 was hij één van de opstellers van het Erfurter Programm van de SPD. Na de dood van Friedrich Engels in 1895 werd Kautsky één van de belangrijkste en invloedrijkste theoretici van het socialisme. Samen met August Bebel vormde hij het marxistische centrum van de partij. In 1882 richtte Kautsky het tijdschrift Die Neue Zeit op, waarvan hij tot 1917 hoofdredacteur was. Daarna nam Heinrich Cunow deze taak over. Ook schreef hij in 1909 een boek Der Weg zur Macht. Lenin oefent in zijn boek Staat en Revolutie sterke kritiek uit op Kautsky, die hij sociaal chauvinisme verwijt.[1]

Kautsky woonde jarenlang in Berlijn-Friedenau, waar zijn echtgenote Luise Kautsky zeer bevriend was met Rosa Luxemburg. Thans herinnert een gedenkplaat in de Saarstrasse 14 in Friedenau aan Karl Kautsky. In 1938 overleed hij in ballingschap te Amsterdam. Zijn persoonlijk archief wordt bewaard bij het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis te Amsterdam.

Bronnen, noten en/of referenties