Karl Wilhelm Naundorff

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karl Wilhem Naundorff

Karl Wilhelm Naundorff (alias de schaduwkoning) (geboortegegevens onbekend - Delft, 10 augustus 1845) was een beroemde Duitse bedrieger die beweerde de rechtmatige troonopvolger te zijn van Frankrijk, aangezien hij zogezegd de verdwenen koning Lodewijk XVII zou zijn.

Londen[bewerken]

Hij werd in zijn tijd niet serieus genomen. Toen hij de koninklijke familie in 1836 voor de rechtbank daagde, vond de regering het mooi geweest en werd hij verbannen. Naundorff werd naar Engeland gedeporteerd waar hij de kost probeerde te verdienen als predikant en als onderzoeker naar springstoffen. In Londen werden zijn activiteiten steeds excentrieker, waarbij een van zijn ondernemingen was gericht op het stichten van een spirituele beweging die stoelde op zijn mystieke ervaringen. Naundorff deed zich hierbij voor als een messias. Later probeerde hij een perfect ontploffingsmechanisme te ontwerpen, genaamd de "Bourbonbom". Deze ontdekking mislukte en zijn huis brandde af, waarbij Naundorff zich ernstig verbrandde. Door al deze mislukkingen raakte hij in geldnood en in 1843 werd hij door zijn crediteuren in de debiteurengevangenis gezet.

Nederland[bewerken]

Het Nederlandse Ministerie van Oorlog toonde interesse in zijn ontwerp en kocht het van Naundorff. Hij werd bovendien uitgenodigd zijn onderzoek voort te zetten in Nederland. Na het uitzitten van zijn gevangenisstraf vertrok Naundorff dan ook in januari 1845 naar Nederland waar hij door Willem II werd benoemd tot directeur van het Pyrotechnisch Atelier in Delft. Hij overleed echter al in augustus van dat jaar. Naundorff werd begraven op de algemene begraafplaats "Kalverbos" in Delft. Op zijn graf staat niet Karl Wilhelm Naundorff geschreven, maar staat er in het Frans: Hier rust Charles-Louis de Bourbon, Hertog van Normandië, (Lodewijk de Zeventiende), beter bekend onder de namen van Charles-Guillaume Naundorff, geboren in het Château van Versailles, in Frankrijk, op 27 maart 1785 (...) echtgenoot van madame de Hertogin van Normandië, geboren Johanna Einert, woonachtig in Delft. Zijn graf is nog altijd te bezoeken. Ook in zijn overlijdensakte wordt hij Charles Louis de Bourbon genoemd.[1]

Afstammelingen[bewerken]

Zijn nazaten beweren nog altijd de rechtmatige afstammelingen te zijn van Lodewijk XVII. Het oudst levende lid van de oudste tak van de familie, Charles-Louis-Edmond de Bourbon deed er alles aan om erkend te worden als de rechtmatige afstammeling van Lodewijk XVII. Zijn volgelingen erkennen hem nog altijd als koning Karel XII van Frankrijk en richtten in 1990 zelfs een speciale instantie op om de Naundorff zaak te bepleiten.

Modern onderzoek[bewerken]

Professor Jean-Jacques Cassiman van de Katholieke Universiteit Leuven toonde in 1998 via een DNA-test met mitochondriaal DNA aan dat Naundorff niet verwant was aan de familie Habsburg-Lotharingen, de familie van Marie-Antoinette van Frankrijk, moeder van Lodewijk XVII. Zijn bewering dat hij identiek was aan Lodewijk XVII kon daarmee weerlegd worden. De nazaten hebben de resultaten van dit onderzoek nooit erkend en hebben publicatie in het tijdschrift Nature zelfs verhinderd.

Het DNA-onderzoek was een bevestiging van de conclusies die Johan Hendrik Petrie al eerder in zijn proefschrift had getrokken. Dr. Petrie noemde Naundorff "een pathologische leugenaar". De zaak zou te vergelijken zijn geweest met die van Julius Schatt, die beweerde een nazaat van een buitenechtelijk kind van Willem I der Nederlanden en Henriëtte d'Oultremont de Wégimont te zijn, maar door wetenschappers werd ontmaskerd.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties