Karl von Vincent

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Nikolaus Karl baron von Vincent (Florence, 11 augustus 1757 - Biancourt, 7 oktober 1834) was een Oostenrijks officier met de graad van luitenant-generaal. Hij volgde in 1813 de tijdelijke gouverneur-generaal, de hertog de Beaufort-Spontin, op om uit naam der vijf geallieerde mogendheden het gezag in de van Fransen bevrijde Belgische provinciën uit te oefenen. Godert van der Capellen werd als commissaris van Nederland en gevolmachtigde van de soevereine vorst aan de tijdelijke regering van de Zuidelijke Nederlanden toegevoegd. Toen het Congres van Wenen de Zuidelijke en Noordelijke Nederlanden herenigde werd het geallieerd bestuur overbodig.

Koning Willem I der Nederlanden benoemde baron de Vincent op 3 augustus 1815 tot Grootkruis in de Militaire Willems-Orde.