Kashgar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kashgar
Plaats in de Volksrepubliek China Vlag van China
Kashgar
Kashgar
Situering
Provincie (zìzhìqū) Sinkiang
Coördinaten 39° 27′ NB, 75° 59′ OL
Algemeen
Inwoners 285.000
Hoogte 1304 m
Foto's
Zondagsmarkt in Kashgar
Zondagsmarkt in Kashgar
Graftombe van Apag Hodja in Kasgar
Graftombe van Apag Hodja in Kasgar
Traditionele Oeigoerse woningen in het oude centrum van Kashgar, dat op het punt staat om gesloopt te worden
Traditionele Oeigoerse woningen in het oude centrum van Kashgar, dat op het punt staat om gesloopt te worden
Begraafplaats in Kashgar
Begraafplaats in Kashgar
Portaal  Portaalicoon   China
Kashgar
Naamgeving in Volksrepubliek China
(taal-varianten)
Traditioneel 喀什
Vereenvoudigd 喀什
Hanyu pinyin Kāshí
Oeigoers قەشقەر/K̡ǝxk̡ǝr/Qeshqer/Қәшқәр
Arabisch كاشغر
Russisch Кашгар
Andere benamingen Keshige'r/喀什噶尔, Qashqar, Kasjgar

Kashgar, Kaxgar, Kasjgar of Qashqar is een stad in de autonome regio Sinkiang. Deze oasestad ligt ten westen van de Taklamakanwoestijn, in het verre westen van China, op 1304 m hoogte aan de voet van het Pamirgebergte en aan de Qashqar darya. Ze telt ongeveer 285.000 personen. Ten oosten van de stad liggen de ruïnes van de oude handelsstad Hano-i.

De stad is de meest westelijke Chinese stad op de zijderoute.

Bevolking[bewerken]

De bevolking bestaat overwegend uit Oeigoeren en daarmee is de stad overwegend islamitisch. Het stadsbeeld wordt overheerst door islamitische architectuur met onder meer de bazaar en de grote Id-Kah-moskee. De Chinese regering voert een omvangrijke modernisering van de stad door. De oude stad wordt systematisch gesloopt en gemoderniseerd. De Go west politiek van de Chinese overheid, waarbij Han-Chinezen door subsidies en belastingkortingen aangemoedigd worden om naar de westelijke Chinese provincies te verhuizen, leidt tot een toename van het percentage Han-Chinezen.

Economie[bewerken]

Kashgar is een beginpunt (of eindpunt) van de Karakoram-weg, die China met Pakistan verbindt en de Torugartpas, die China met Kirgizië verbindt.

In Kashgar wordt wekelijks op zondag een enorme markt gehouden.

De stad is van oudsher van belang als handelscentrum (knooppunt van karavaanroutes). In de vruchtbare omgeving worden onder meer groenten, katoen en zijderupsen geteeld. De industrie is voornamelijk gebaseerd op de landbouw (productie van leder, zijde, katoen en voedingsmiddelen), bouw van landbouwmachines) en voorts cementindustrie en ambachtelijke vervaardiging van tapijten.

Geschiedenis[bewerken]

Qashqar was aanvankelijk een stadstaat in Sinkiang, die tot de 8ste eeuw herhaaldelijk door Hunnen en Han-Chinezen werd onderworpen (onder meer protectoraat van de Westelijke Han-dynastie, 1e eeuw v.Chr.). In 78 n.Chr. werd er een Chinees garnizoen gelegerd. De stad kwam aan het eind van de 7de eeuw in handen van de T'ang-dynastie en hierna achtereenvolgens in handen van Turkse Karlukken (8ste eeuw), Oeigoeren (10de11de eeuw) en Kara-kitai (12de eeuw). Met de verovering door de Mongolen in 1219 begon een bloeiperiode, die eindigde met de plundering door Timoer Lenk (14de eeuw). Ten tijde van de Tj'ing-dynastie werd de stad weer Chinees (1755). Sindsdien 1755 is de stad herhaaldelijk het toneel geweest van islamitische opstanden (met name 18621875 en 19281937). In de 19e eeuw riep een Centraal-Aziatische krijgsheer, Yakub Beg, zich uit tot khan van de staat Kashgarië. Na zijn dood in 1877 kwam het gebied weer onder Chinees bestuur.

Begin augustus 2008 was Kashgar het toneel van een aanslag tegen de Chinese grenspolitie. Daarbij werden zestien agenten gedood en zestien geraakten gewond volgens het Chinese staatspersbureau Xinhua. Twee personen reden met een bestelwagen de grenspost in Kashgar binnen en wierpen twee granaten, die ontploften. Volgens de Chinese politie had de aanslag een terroristisch karakter en zou hij gelinkt kunnen zijn aan een militante separatistische groep, de Islamitische Partij van Turkestan.

Sloop van de oude stad[bewerken]

In februari 2009 is de Chinese overheid begonnen met het verplaatsen van 50.000 gezinnen uit het oude centrum van Kashgar. Het slopen van de meer dan 1000 jaar oude binnenstad, waar vooral Oeigoeren wonen is een doorn in het oog van architecten en archeologen, die de architectuur als uniek beschouwen. Als reden voor de sloop wordt door de Chinese overheid gegeven dat de oude stad door zijn leeftijd geërodeerd en verouderd zou zijn en dat de oude huizen gevaar lopen voor instorting tijdens een aardbeving. De sloop zou verder ook nodig zijn om riolering, waterleiding en bredere straten aan te leggen. Kashgar is een van de laatste steden in Xinjiang waar nog traditionele Oeigoerse architectuur en cultuur te vinden is. De meeste Oeigoerse woningen in andere steden hebben in de afgelopen decennia al plaats gemaakt voor Chinese flats en snelwegen. [1] [2] [3]

Bronnen, noten en/of referenties