Katapult
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De katapult is een historisch wapen dat twee betekenissen heeft:
- wapens waarmee projectielen kunnen worden weggeschoten.
- slingers, waarmee projectielen kunnen worden weggeslingerd.
Rond 400 voor onze jaartelling ontwikkelden de Grieken in de destijds Griekse stad Syracuse tijdens het bewind van Dionysius I van Syracuse (430 - 367 v.Chr.) de katapult als wapen dat stenen en rotsblokken over grote afstand kon wegslingeren. Dit idee ontstond uit de inspanningen om de werpkracht van de menselijke hand te vergroten. Het bereik was ongeveer 100 meter. Het tuig had een zware terugslag. De Romeinen noemden dit wapen daarom een onager (wilde ezel) omdat het zo schokte na het afvuren van het projectiel.
Soms werden brandkruiken of vuurballen gebruikt als projectielen, deze bestonden uit salpeter, zwavel en andere brandbare bestanddelen. Deze vuurballen werden door de katapulten weggeslingerd.
Ook bij kleiduivenschieten wordt een katapult gebruikt, om de kleiduiven (ronde uit gedroogde klei bestaande schijven) door de lucht te schieten zodat men daarop kan schieten.
Verder worden katapults gebruikt op vliegdekschepen, om vertrekkende vliegtuigen te helpen met opstijgen.
[bewerk] Speelgoed
Tegenwoordig is een katapult ook een speelgoedwapen bestaande uit twee armen waartussen een elastiek is opgehangen waarin zich een leertje bevindt; hiermee kunnen steentjes of meer specifiek daarvoor bedoelde projectielen zoals ronde stalen kogels worden weggeschoten. Hoewel soms als speelgoed beschouwd kan een krachtige katapult voorwerpen met een grote kinetische energie wegschieten en ernstig letsel veroorzaken. Dit soort katapult, alsook slingers, vallen in België onder de verboden wapens.
[bewerk] Trivia
- De staatnamen Kattenhage en Kattendiep in de stad Groningen verwijzen naar de katapults die daar stonden opgesteld.
