Kees Fens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kees Fens (Amsterdam - Keizersgracht, januari 2004).

Cornelis Walterus Antonius (Kees) Fens (Amsterdam, 18 oktober 1929 – aldaar, 14 juni 2008) was een toonaangevend Nederlands literatuurcriticus, essayist en letterkundige.[1]

Levensloop[bewerken]

Fens volgde zijn middelbareschoolopleiding aan het St. Ignatiuscollege (nu St. Ignatiusgymnasium) in Amsterdam, waar hij in 1948 zijn A-diploma behaalde. Daarna volgde hij in de avonduren een studie Nederlands-MO. Tussen 1959 en 1982 werkte hij als leraar Nederlands, eerst aan het Triniteitslyceum in Haarlem, vanaf 1964 aan de Frederik Muller Academie in Amsterdam. In 1982 werd hij benoemd tot hoogleraar in de moderne Nederlandse letterkunde aan het instituut Nederlands van de Katholieke Universiteit Nijmegen. Onder zijn begeleiding kwam onder meer een proefschrift tot stand over de novellenbundel Paranoia (1953) van Willem Frederik Hermans: G.F.H. Raat, De vervalste wereld van Willem Frederik Hermans (Huis aan de Drie Grachten, 1985). Ook promoveerde bij Fens Jos Muyres met een dissertatie over het ontstaan van De Kapellekensbaan (1953) en Zomer te Ter-Muren (1956) van Louis Paul Boon: De Kapellekensbaan groeit (Uitgeverij Plantage, 1995). Na zijn emeritaat in 1994 volgde nog een benoeming tot bijzonder hoogleraar literaire kritiek aan diezelfde universiteit. In 2001 legde hij ook die functie neer.

Tegelijkertijd schreef Fens literaire kritieken, vanaf 1955 voor het weekblad De Linie, van 1960 tot 1968 voor het dagblad De Tijd en van 1968 tot 1978 voor de Volkskrant. Voor die laatste krant is hij tot en met 2008 blijven schrijven, meest over literaire onderwerpen, hoewel hij er ook een tijdlang een sport-column voor verzorgde. Kees Fens schreef voor de Tijd een wekelijkse column onder het pseudoniem A.L. Boom van 1976 tot het einde van het blad in 1990.

Samen met J.J. Oversteegen en H.U. Jessurun d'Oliveira richtte hij in 1962 het invloedrijke literair tijdschrift Merlyn op.

Kees Fens overleed op zaterdag 14 juni 2008 in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis in Amsterdam ten gevolge van een longziekte waaraan hij al jaren leed. Op 20 juni werd hij na een requiemmis in de Krijtberg begraven op de Nieuwe Ooster.

Onderscheidingen[bewerken]

Waardering voor zijn werk is niet uitgebleven. Literaire prijzen en een eredoctoraat aan de Universiteit van Amsterdam vielen hem ten deel. Op 13 maart 2007 werd hij tijdens het boekenbal benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Collega-literatoren eerden hem met een aantal speciaal voor hem samengestelde boeken. Op 14 juni 2009 werd de brug tussen de Hartenstraat en de Reestraat - schuin tegenover zijn laatste woonhuis aan de Amsterdamse Keizersgracht - omgedoopt tot de Kees Fensbrug.

Prijzen[bewerken]

Lopende en retrograde bibliografie[bewerken]

Ingangen op Fens.[2]

Dit is een naar volledigheid strevende lopende en retrograde bibliografie van zijn krantenartikelen, met indexen op besproken auteurs, besproken werken, gedepouilleerde kranten alsmede met een uitgebreid trefwoordenregister van ruim 55.000 ingangen.

Bibliografie[bewerken]

  • 1964 - De eigenzinnigheid van de literatuur
  • 1966 - De gevestigde chaos
  • 1967 - Loodlijnen
  • 1970 - Tussen gisteren en morgen
  • 1972 - Tussentijds
  • 1978 - De eenzame schaatser, doorslagen van de tijd
  • 1980 - Waarom ik niet tennis (en ook niet hockey)
  • 1981 - Mijnheer & Mevrouw Aluin & andere tussenteksten
  • 1982 - Oliver Hardy als denker en andere opstellen
  • 1983 - Mijnheer Van Dale en juffrouw Scholten
  • 1983 - Broeinesten en bijbelplaatsen
  • 1984 - De onsterfelijke lezers
  • 1984 - De tweede stem
  • 1985 - Voldoende wit
  • 1987 - Een gedicht verveelt zich niet
  • 1987 - The gentle art of reading
  • 1987 - Het oudste kind
  • 1988 - Spiegelbeelden
  • 1989 - Het Oosten komt altijd tekort
  • 1989 - Uit het midden
  • 1990 - Jaloezie
  • 1990 - Het nieuwe licht en de oude tijd
  • 1990 - Een jas voor het leven
  • 1991 - Voetstukken
  • 1992 - Bibliofiel,- dat mag op zijn steen staan
  • 1992 - Het zal altijd een droom blijven
  • 1992 - Gezelle en Gorter: het begin
  • 1992 - Het geluk van de onwetendheid
  • 1993 - De hele wereld een dansfeest
  • 1993 - Van huis tot huis
  • 1993 - Uitgeknipt
  • 1994 - Handgroot
  • 1994 - Leermeesters
  • 1994 - Schaamte
  • 1994 - De leerstoel van Lent
  • 1994 - Puer senex
  • 1994 - Finding the Place. Selected Essays on English Literature
  • 1996 - Een hand van de dichter
  • 1996 - Die dag lazen wij niet verder
  • 1996 - Heilige slakken en andere terzijdes over boeken, bibliotheken, lezers en lezeressen
  • 1997 - Doorluchtig glas
  • 1997 - Eens gegeven
  • 1998 - Op het tweede gezicht
  • 1998 - Studeren op stro. Voordracht in het kader van de Alexander Hegiuslezing 1998
  • 1999 - Poseren voor de bladspiegel (met Uta Janssens)
  • 2001 - In het begin was de bijbel
  • 2002 - Lijden, Liefhebben en Schrijven
  • 2002 - Stratenboek
  • 2002 - Na vijfenzestig jaar
  • 2002 - Het licht in de schaduw - Kellendonklezing
  • 2002 - De bekering tot rode kool
  • 2004 - Dat oude Europa
  • 2006 - Voorbijgegaan / Tweemaal Reve
  • 2007 - In het voorbijgaan
  • 2007 - Op weg naar het schavot - Boekenweekessay 2007
  • 2008 - Het geluk van de brug
  • 2008 - De onsterfelijke dood
  • 2008 - Al die vermorste tijd
  • 2008 - Nabij
  • 2009 - Het volmaakte kleine stukje
  • 2010 - De hemel is naar beneden gekomen

Voor Kees Fens[bewerken]

  • 1990 - Thema's voor een humanist. Opstellen voor Kees Fens
  • 1994 - Betrokken buitenstaander. Opstellen voor Kees Fens
  • 1994 - De eerste stem. Een album voor Kees Fens
  • 2004 - Kijk op kritiek. Essays voor Kees Fens

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

  • Kees Fens, Digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren
  • Ingangen op Fens. Dit is een naar volledigheid strevende lopende en retrograde bibliografie van zijn krantenartikelen, met indexen op besproken auteurs, besproken werken en gedepouilleerde tijdschriften, alsmede met een uitgebreid trefwoordenregister van ruim 55.000 ingangen. Met toestemming van de weduwe Fens zijn bij honderden lemmata scans van de desbetreffende artikelen (gratis) aanklikbaar.


Bronnen, noten en/of referenties