Kees van Beijnum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kees van Beijnum
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Geboren 21 maart 1954, Amsterdam
Land Nederland
Beroep Auteur
Werk
Bekende werken Dichter op de Zeedijk,
De oesters van Nam Kee
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Kees van Beijnum (Amsterdam, 21 maart 1954) is een Nederlands auteur. Hij groeide op in de Amsterdamse Warmoesstraat, waar zijn moeder een café had in de omgeving van de Zeedijk.

Voordat hij in 1991 begon met het schrijven van boeken, was Van Beijnum onder andere journalist. Hij debuteerde met de misdaadroman Over het IJ. De reconstructie van een moord in 1991 over een moord in Amsterdam. Zijn boek Dichter op de Zeedijk werd genomineerd voor de AKO literatuurprijs[1] en verfilmd. De ordening uit 1998, gebaseerd op het levensverhaal van de weduwe Rost-Van Tonningen, werd eveneens verfilmd en in 2003 genomineerd voor een Gouden Kalf. Wellicht was de succesvolste verfilming van zijn werk wel die van De oesters van Nam Kee door Pollo de Pimentel met hoofdrollen voor Katja Schuurman en Egbert-Jan Weeber. Het boek haalde ook de longlist van de Libris Literatuur Prijs. In 2001 maakte Van Beijnum de overstap van uitgeverij Nijgh en Van Ditmar naar De Bezige Bij.

Ook schreef Van Beijnum het scenario voor de televisiefilm De langste reis uit 1996, dat gebaseerd was op de ontvoering van zakenman Gerrit Jan Heijn, en voor de film De Heineken Ontvoering uit 2011, gebaseerd op de ontvoering van biermagnaat Freddy Heineken.[2]

De Offers[bewerken]

In oktober 2014 verscheen het boek De Offers bij De Bezige Bij. Deze historische roman gaat over een Nederlandse rechter die na de Tweede Wereldoorlog naar Japan wordt gestuurd om daar oorlogsmisdadigers te berechten. Het boek is gebaseerd op de geschiedenis van het Internationale Tribunaal voor het Verre Oosten, waarin namens Nederland de rechter mr. Bert Röling zitting had. In het boek heet de rechter Rem Brink. In de week van verschijnen schreef NRC Handelsblad dat er "commotie" was over het boek. Van Beijnum had voor het boek dagboekaantekeningen en brieven gebruikt die hij vertrouwelijk ter inzage kreeg van de zoon van Bert Röling. Volgens de zoon van Röling zou dit echter uitsluitend zijn ten behoeve van het schrijven van een filmscript. Hij maakte er in het artikel in NRC bezwaar tegen dat Van Beijnum de documenten zonder zijn medeweten gebruikte voor het schrijven van een roman. Hugo Röling was namelijk zelf bezig met het uitbrengen van een boek over zijn vader. Ook maakte hij er bezwaar tegen dat het boek van Van Beijnum passages bevat waarin de op zijn vader gebaseerde hoofdpersoon bordelen bezoekt en een vrouw zwanger maakt die hij achterlaat in Japan. Van Beijnum stelde vervolgens in NRC en Het Parool dat hij "misschien een paar kleine dingetjes" uit de het materiaal van Hugo Röling heeft gebruikt.[3] De Volkskrant noemt het op 14 december 2014 "de literaire rel van 2014" en schrijft dat Van Beijnum voor publicatie nog een aantal veranderingen heeft aangebracht in De Offers om aan de opmerkingen van Röling tegemoet te komen.[4] De biografie De rechter die geen ontzag had van Hugo Röling verscheen een dag voor de publicatie van De Offers bij uitgeverij Wereldbibliotheek.[5]

Bibliografie[bewerken]

  • Over het IJ: de reconstructie van een moord (1991)
  • Hier zijn leeuwen (1994)
  • Dichter op de Zeedijk (1995), verfilmd
  • De ordening (1998), verfilmd
  • De oesters van Nam Kee (2000), verfilmd
  • De vrouw die alles had (2002)
  • Het verboden pad (2004)
  • Paradiso (2008)
  • Zoon van (2009), speciale uitgave van warenhuis De Bijenkorf in het kader van de Literaire boekenmaand
  • Een soort familie (2010)
  • De offers (2014), roman naar rechter Bert Röling

Externe link[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Auteurspagina Kees van Beijnum bij De Bezige Bij
  2. IMDB Profiel Kees van Beijnum
  3. http://www.nrc.nl/boeken/2014/10/01/commotie-over-nieuwe-roman-kees-van-beijnum/
  4. De Volkskrant, 13 december 2014.
  5. Hugo Röling, De rechter die geen ontzag had. Bert Röling en het Tokiotribunaal, Wereldbibliotheek 2014, 384 pagina's