Keetmanshoop

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Keetmanshoop
Plaats in Namibië Vlag van Namibië
Wapen van Keetmanshoop
Keetmanshoop
Keetmanshoop
Situering
Regio !Karas
Kiesdistricten Keetmanshoop Rural, Keetmanshoop Urban
Coördinaten 26° 34′ ZB, 18° 8′ OL
Algemeen
Oppervlakte 586,9 km²
Inwoners (2011) 18.900 (32,2 inw/km²)
Portaal  Portaalicoon   Namibië
Postzegels voor Duitse Zuid-West-Afrika poststempel Keetmanshoop 1899

Keetmanshoop is de voornaamste stad (Engels: municipality) in het zuiden van Namibië en tevens hoofdplaats van de bestuurlijke regio !Karas.[1] De stad is gelegen op een heuvelrug tussen de Namib-woestijn en Lüderitz in het westen en de Kalahari in het oosten in een streek die wat meer vocht ontvangt. Keetmanshoop vormt een redelijk belangrijke verkeersader want van hieruit kan je naar Windhoek, Lüderitz en Zuid-Afrika. In de 18e eeuw had het stadje een andere naam: Modderfontein. De Nama noemde de streek meestal Swartmodder. Beide namen refereren aan de rivier die door Keetmanshoop loopt tijdens goede regens en dan meestal een zwarte kleur heeft door al het modder dat met de regen meekomt. De bouw van het toenmalige dorp is begonnen in 1866 toen missionaris Johan Schröder door de Barmen Missie naar Modderfontein werd gestuurd om een kerk te bouwen. Er waren nauwelijks fondsen totdat zakenman Johan Keetman 2000 mark doneerde. Uit dankbaarheid noemde Schröder de plaats Keetmanshoop. De kerk is 1890 door een sterke vloed verwoest en daarna weer opgebouwd. Tegenwoordig is het Keetmanshoop Museum erin gevestigd en is het gebouw een monument. In het museum is een tentoonstelling over de geschiedenis van de stad en de omgeving. Zo is er in de tuin een Nama hut gebouwd naast een ossenwagen.

Geschiedenis[bewerken]

Keetmanshoop is aan het begin van de 20e eeuw geleidelijk aan een redelijk grote plaats geworden. Sinds 1894 had Keetmanshoop een verdedigingsfort. Diverse Duitse soldaten die in de loop van de jaren 1900 - 1910 het leger verlieten, bleven toch in Keetmanshoop gevestigd en probeerden er grond te bemachtigen. In elk geval is Keetmanshoop daardoor wel een plaats geworden met voorzieningen. De boeren in de omgeving hielden en houden zich voornamelijk economisch in leven met de karakul schaap. Het dier heeft als bijnaam het zwarte goud van Namibië gekregen, naar de zwarte vacht van het oorspronkelijk Aziatische schaap. In 1907 zorgde gouverneur van Lindequist ervoor dat de eerste schapen vanuit Duitsland naar Namibië werden geëxporteerd. Het bleek een gouden greep, want het dier bleek goed tegen de droogte en hitte bestand. Bovendien was de kwaliteit van de vacht zo goed dat er binnen de Europese modewereld gretig vraag naar was. De gouden tijden duurde tot de jaren '70 toen onder invloed van dierenorganisaties de slacht van de jonge Karakullammetjes aan de kaak gesteld werd: de dieren werden 24 uur na hun geboorte alweer geslacht. Veel boeren zijn door deze veranderingen failliet gegaan of overgegaan op andere type schapen.

Bezienswaardigheden[bewerken]

Het interessantst aan Keetmanshoop is in feite de Speeltuin der reuzen. Deze mooie en geheimzinnige naam is gegeven aan een gebied dat vol ligt met bizarre rotsblokken (Giants Playground) en het nabijgelegen bos met kokerbomen (quivertrees). Kokerbomen komen in geheel zuidelijk Namibië voor, maar nergens in de vorm van een bos zoals in Keetmanshoop. De enige andere locatie waar een bos kokerbomen staat, is in Zuid-Afrika, nabij Kenhardt. De kokerboom is een fotegenieke en speciale boom. De eigenzinnige boom is altijd belangrijk geweest voor de Bushman (bosjesmannen). Zij gebruikten de holle stam als koker voor hun pijlen. De kokerboom groeit eigenlijk altijd tegen of op een stuk rots. Deze rots neemt overdag de warmte van de zon op en geeft deze warmte 's nachts af aan de boom die daardoor onder constante temperaturen kan doorgroeien. De nachten kunnen namelijk verraderlijk koud zijn, met temperaturen tot of onder het vriespunt. De boom kan zeer goed tegen de droge omstandigheden en slaat het water op in haar takken en stam. Het Kokerboomwoud is sinds 1955 een nationaal monument. Zowel de speeltuin der reuzen als het kokerboomwoud zijn gelegen op privé-land dat behoort tot de farm Gariganus van Coenie en Ingrid Nolte.

Bronnen, noten en/of referenties