Keith Bakker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Keith Bakker
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Volledige naam Keith Benjamin Bakker
Geboren New York, Verenigde Staten,
24 november 1960
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Amerikaans
Vlag van Nederland Nederlands
Beroep Hulpverlener
Bekend van Van etter tot engel
Family Matters
Carrière
2004–2010 Directeur Smith & Jones
Website keithbakker.nl

Keith Benjamin Bakker (New York, 24 november 1960) is een Amerikaans-Nederlands voormalig hulpverlener in de geestelijke gezondheidszorg. Bakker, die vanwege zijn eigen verslavingsproblematiek wordt gezien als ervaringsdeskundige op dit gebied, verwierf bekendheid met het openen van de afkickkliniek Smith & Jones in 2004 en zijn bijdrage aan tv-programma's als Spuiten en slikken, Van etter tot engel en Family Matters.

Eind 2010 kwam Bakker in opspraak nadat ex-cliënten hem beschuldigden van seksueel misbruik. Op 20 april 2012 werd hij hiervoor veroordeeld tot een vijfjarige gevangenisstraf.

Biografie[bewerken]

Verslaafde[bewerken]

Keith Bakker, die zowel de Amerikaanse als de Nederlandse nationaliteit heeft, groeide op in Westport, Connecticut in de Verenigde Staten als zoon van een uit Nederland geëmigreerde zakenman. Zijn vader was alcoholist en het gezinsleven was niet stabiel. Bakker kwam als tiener in aanraking met drank en drugs. Op zijn achttiende verjaardag gebruikte hij voor het eerst heroïne. In de jaren tachtig werkte hij als roadie op de tour van grote popartiesten als Michael Jackson, Bruce Springsteen en Prince. In 1985 kwam Bakker naar Amsterdam. Dit was het begin van een periode van verslaving. Hij belandde in allerlei situaties waarvan hij eerder had gezegd dat het hem niet zou overkomen: onder bruggen slapen, toeristen geld aftroggelen, eten zoeken in vuilnisbakken. Ook liep hij een hiv-infectie op bij het gebruik van een besmette injectienaald. Bakker verklaart zijn vatbaarheid voor verslaving zelf vanuit genetische overdracht hoewel hij ook denkt dat een deel ervan 'aangeleerd' is.

Pogingen om af te kicken strandden, onder meer omdat hij niet bij de Jellinekkliniek terecht kon. Begin 1989 liet hij zich op advies van zijn moeder arresteren door een paar autoruiten in te slaan. Hiermee zou een weg naar opname worden geopend. Hij voerde zijn poging zo ver door dat hij bij de rechtszaak de politierechter met de vernieling van haar privébezit dreigde als deze hem zou laten gaan en niet zou veroordelen.[1]

In 1989 kwam een werker van de christelijke organisatie Jeugd met een Opdracht in contact met hem. Bakker zag deze man aanvankelijk als een manier om 'een broodje te krijgen' en liet hem zijn gang gaan. Ondanks het feit dat hij zich een ‘project’ van deze Amerikaan voelde, achtte hij diens geloof authentiek en na enige tijd kwam Bakker zelf ook tot geloof. Een aantal maanden later was hij tevens clean. Daarna trouwde hij en werd manager in de muziekindustrie.

In 1996 viel Bakker terug in zijn verslaving aan harddrugs. Hij ging voor een behandeling naar de Jellinekkliniek. Ook had hij contact met de GGD Amsterdam. Laatstgenoemde instantie bood hem een programma van heroïneverstrekking aan, aangezien Bakker in hun ogen weinig andere mogelijkheden had. In juli 1998 nam hij onder een brug een overdosis drugs waardoor hij een hartaanval kreeg. Hij kwam in een ziekenhuis terecht en volgde in een Schotse kliniek afkicktherapie volgens het Minnesotamodel. In augustus 1998 was hij weer clean waarna hij besloot om anderen met verslavingsproblematiek te gaan helpen.

Hulpverlener[bewerken]

Bakker opende in 2004 de afkickkliniek Smith & Jones in Nederland, naar eigen zeggen onder meer uit onvrede met de bestaande afkickcentra. Met zijn werk verwierf hij bekendheid. Zijn klinieken richtten zich niet op straatjunks maar op 'normale mensen met een baan' met een verslaving aan bijvoorbeeld alcohol, drugs of videogames. Eén centrum bevond zich in Amsterdam en richtte zich op de afkickfase, het andere stond in Wassenaar en bereidde afgekickte cliënten voor op een terugkeer in de maatschappij.

Bakker begon in dezelfde periode ook op televisie bekendheid te vergaren als 'ex-junk en verslavingsgoeroe'[2][3] en was in het tv-seizoen 2005-2006 te gast in tien afleveringen van het BNN-programma Spuiten en slikken.[4] Ook was hij als coach van probleemjongeren te zien in de reality-series Van etter tot engel (2006) en Family Matters (2008 en 2009). In 2008 verscheen tevens het boek Pushing the Limits: het leven van Keith Bakker, waarin Bakkers verhaal op romanwijze beschreven wordt door Leon Verdonschot.

Eind 2009 vertelde Keith Bakker in een interview met de NCRV dat zijn doel met Smith & Jones was bereikt, namelijk het twaalfstappenprogramma dat hij zelf heeft gevolgd in Schotland introduceren in Nederland. Hij besloot om Smith & Jones op termijn te sluiten; de oude kliniek van Smith & Jones werd gesloten en er werd een nieuwe geopend.

In september 2010 kwam er een abrupt einde aan Bakkers directeurschap bij Smith & Jones. Directe aanleiding was een conflict over de huur van de huisvesting van zijn kliniek dat hij had met de verhuurder. Bakker kondigde vervolgens aan te gaan werken in een nieuwe verslavingskliniek in Londen.[5]

In februari 2011 werd door de rechtbank van Amsterdam het faillissement uitgesproken over de commerciële verslavingskliniek Mountain Top Holding bv, de moedermaatschappij van de afkickklinieken van Keith Bakker.[6]

Veroordeling voor seksueel misbruik[bewerken]

Eind 2010 verscheen in De Telegraaf en in RTL Boulevard een reportage van onder anderen John van den Heuvel waarin Bakker werd beschuldigd van seksueel misbruik van aan zijn zorg toevertrouwde cliënten uit de verslavingskliniek.[7] Minstens zes vrouwelijke ex-cliënten van Bakker deden aangifte tegen hem. Hij zou hen seksueel misbruikt hebben tijdens een therapeutische relatie.[8] In een interview met de Volkskrant beschuldigde Steven Noel-Hill, die als therapeut met Bakker samenwerkte in zijn kliniek Smith & Jones, Bakker ervan met meerdere cliëntes seksueel contact te hebben gehad.[9]

Naar aanleiding van de beschuldigingen maakte de NCRV op 10 december 2010 bekend het derde seizoen van Bakkers programma Family Matters, dat die maand zou starten, niet uit te zenden.[10]

Op 5 juli 2011 liet het Openbaar Ministerie in Amsterdam weten dat er in totaal tien aangiftes waren gedaan tegen Bakker.[11] Hierop gaf Bakker toe in slechts één geval "bepaalde seksuele grenzen" te hebben overschreden.[12] Hij overwoog aangifte van laster te doen tegen de overige negen aanklaagsters maar zag hier uiteindelijk van af.[13] Wel deed hij aangifte van smaad en laster tegen John van den Heuvel, Albert Verlinde, RTL Boulevard en De Telegraaf.[14] Ook deed hij aangifte van bedreiging en poging tot afpersing tegen zijn ex-collega Steven Noel-Hill.[15]

Op vrijdag 23 maart 2012 was de eerste dag van de strafzaak. Bakker bekende seksuele handelingen te hebben verricht met verscheidene ex-patiëntes, maar ontkende geslachtsgemeenschap te hebben gehad met hen — dit zou hij hebben vermeden teneinde hen niet met hiv te besmetten — en bestreed dat er sprake was van dwang.[16] Hij zei dat seks voor hem de werking had van een verdovend middel. Op maandag 26 maart 2012 eiste het Openbaar Ministerie in Amsterdam zeven jaar gevangenisstraf tegen Bakker. Ook eiste het OM dat hem een beroepsverbod van tien jaar wordt opgelegd voor het werk van hulpverlener.

Op 20 april 2012 werd Bakker veroordeeld tot vijf jaar cel. Ook mag hij (conform de eis) tien jaar lang niet als hulpverlener actief zijn. Kort daarna, op 1 mei, kwam een verklaring van Bakker naar buiten waarin hij bekendmaakte van hoger beroep af te zien. Wel bleef hij erbij dat de veroordeling voor verkrachting onterecht was.[17]

Bakker zat het grootste gedeelte van zijn straf uit in de penitentiaire inrichting in Lelystad. Op 30 oktober 2013 ging zijn proefverlof in. Tot september 2014 draagt hij een enkelband en mag hij geen contact maken met zijn slachtoffers of bij hen in de buurt zijn. Medio augustus 2014 komt hij definitief vrij.[18][19]

Bibliografie[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. 'Ex-junk Keith Bakker is niet zo vrij als hij dacht', Nieuw Amsterdams Peil, 19 oktober 2007.
  2. Keith Bakker en de beslagleggingssoap De Pers. 18 oktober 2010.
  3. Keith Bakker mag brommen. HP/De Tijd. 26 april 2011.
  4. Keith Bakker op IMDB.com
  5. Keith Bakker: Sluiting afkickkliniek is mijn schuld. Dit is de dag, 16 september 2010
  6. Bedrijf Keith Bakker failliet, de Telegraaf, 10 februari 2011
  7. 'Keith Bakker misbruikte patiëntes', de Telegraaf, 10 december 2010
  8. Politie houdt Keith Bakker aan om misbruik, de Volkskrant, 26 april 2011.
  9. Collega getuigt tegen Keith Bakker, de Volkskrant, 22 december 2010
  10. Persverklaring Keith Bakker, NCRV, 10 december 2010
  11. Aantal aangiften Keith Bakker neemt toe, NU.nl, 5 juli 2011
  12. Keith Bakker: misbruikverhalen zijn aangedikt. NRC Handelsblad (23 maart 2012) Geraadpleegd op 23 maart 2012
  13. Keith Bakker weer voor de rechter. Brabants Dagblad. 25 oktober 2011.
  14. Keith Bakker doet aangifte tegen media De Pers, 2 september 2011.
  15. Keith Bakker kiest tegenaanval. De Pers (15 juli 2011) Geraadpleegd op 16 juli 2011
  16. Keith Bakker in tranen over slachtoffers. De Pers (23 maart 2012) Geraadpleegd op 23 maart 2012
  17. 'Keith Bakker toch niet in beroep', AT5, 1 mei 2012
  18. Keith Bakker met proefverlof, De Telegraaf, 30 oktober 2013
  19. ‘Keith Bakker vanaf vandaag met proefverlof, in zomer definitief vrij’, NRC Handelsblad, 30 oktober 2013