Keith Richards

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Keith Richards
Keith Richards tijdens de Voodoo Lounge tour, 1993
Keith Richards tijdens de Voodoo Lounge tour, 1993
Algemene informatie
Volledige naam Keith Richards
Bijnaam Keef, Human Riff of Riffmaster
Geboren 18 december 1943
Land Verenigd Koninkrijk
Werk
Jaren actief 1962-heden
Genre(s) Rock-'n-roll
Rock
Reggae
Country
Rhythm and Blues
Instrument(en) Fender Telecaster (gitaar)
Gibson Les Paul (gitaar)
Zang
Label(s) Virgin Records
Officiële website
Actief in Rolling Stones
Functie(s) gitarist
zanger
Jaren actief in formatie 1962-heden
Actief geweest in New Barbarians
Functie(s) gitarist
zanger
pianist
Jaren actief in formatie 1979
Inactief vanwege Eenmalige bezetting
Actief geweest in The Expensive Winos
Functie(s) zanger
gitarist
Jaren actief in formatie 1988-1992
Inactief vanwege Rolling Stones weer bij elkaar
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Keith Richards (Dartford, 18 december 1943) is een Engelse gitarist, songwriter, zanger, producer en mede-oprichter van de Engelse rockband The Rolling Stones.

Levensloop[bewerken]

Keith werd geboren in Dartford in Kent, net ten zuiden van Londen. Al in 1951 op de lagere school raakte Richards bevriend met Mick Jagger. Hun middelbareschoolkeuze was verschillend, dus na drie jaar verloren ze elkaar uit het oog. In zijn middelbareschooltijd begon Richards gitaar te spelen, met name de Amerikaanse rock-'n-roll inspireerde hem. Vooral zanger en acteur Elvis Presley. Keith zei eens: "Op een nacht, toen ik als kind in bed lag en veronderstelde te slapen luisterde ik naar Radio Luxemburg op mijn kleine radio. Ineens leek het of er een explosie uit de speakers kwam. ‘Heartbreak Hotel’…ik hoorde het nooit eerder en al helemaal niets wat in de buurt kwam. Ik had nog nooit van Elvis gehoord. Het leek bijna of ik aan het wachten was tot er zoiets in mijn leven zou gebeuren. Toen ik de dag erna wakker werd, was ik een ander mens."[1]

In 1959 werd hij vanwege wangedrag van school gestuurd en ging hij naar de Sidcup Art School (kunstacademie). Daar ontmoette hij Dick Taylor, de latere gitarist van de Pretty Things, die op dat moment samen met Jagger in een bluesbandje speelde. De vriendschap werd vernieuwd en Richards, die inmiddels ook Brian Jones had ontmoet, kwam bij de band. Ook Jones kwam erbij. Deze band zou zich ontwikkelen tot de Rolling Stones, die officieel in 1962 hun eerste optreden hadden.

De Rolling Stones werden al snel heel succesvol, vooral nadat manager Andrew Oldham Keith en Mick liet beseffen dat ze ook konden schrijven. Keith schreef onder andere de riffs voor (I can't get no) Satisfaction, Paint It, Black en Jumping Jack Flash. Daarbij heeft hij ook vrijwel het gehele nummer Angie geschreven.

Keith Richards is vooral bekend door zijn innovatieve gitaarspel. Zijn gitaargeluid vormt daarom ook een groot deel van de 'Stones-sound'. Zijn performance is altijd onderkoeld naast een enorm energieke Jagger. Daarnaast heeft hij in de loop der jaren zijn songschrijverscapaciteiten uitgebreid getoond. In muziektijdschrift Rolling Stone staat hij 10e op de lijst van 100 beste gitaristen aller tijden.

In 1988 begon hij een solocarrière. Hij speelde met zijn band, The X-pensive Winos, onder andere het Stones-nummer Connection van Between The Buttons.

Drugsverslaving en arrestaties[bewerken]

De band en hun leden hadden vooral in de beginjaren een agressief, seksueel uitgesproken en drugsverslaafd imago. Richards is ook meermalen opgepakt voor drugsbezit. De eerste keer gebeurde dat in 1967, toen bij een politie-inval amfetaminepillen werden gevonden bij Jaggers toenmalige vriendin Marianne Faithfull. Richards werd veroordeeld tot een jaar, maar het feit dat er enorm veel ophef ontstond over de overtrokken eis en het ontbreken van direct bewijs maakte dat de veroordeling teruggedraaid werd.
In 1977 werd Richards in Canada gearresteerd vanwege het bezit van heroïne. Door toe te stemmen in een optreden in een benefietconcert voor blinden en de toezegging in de VS een ontwenningskuur te gaan volgen, kon hij de gevangenis weer ontlopen. Maar zijn afkicken was die keer wel definitief. Zijn drugsgebruik begon in de jaren zestig met lsd en cocaïne. Maar later raakten hij en zijn toenmalige vriendin Anita Pallenberg zeer verslaafd aan heroïne. Begin jaren tachtig kickte Richards af van de heroïne, maar hij bleef cocaïne gebruiken. Hij is hiermee opgehouden nadat hij in 2006 uit een palmboom was gevallen en een hersenoperatie moest ondergaan.[1] Richards heeft toegegeven dat hij heroïne heeft gebruikt tijdens de Bridges To Babylon-tour.

Persoonlijk leven[bewerken]

In 1967 werd Anita Pallenberg Richards' vriendin. Ze kregen samen drie kinderen: Marlon in 1968, Angela in 1972 en Tara in 1976; Tara overleed aan wiegendood. In 1979 gingen Richards en Pallenberg uit elkaar.
In 1983 trouwde Richards met Patti Hansen. Met haar kreeg hij nog twee kinderen, Theodora Richards en Alexandra Richards.
Op 21 april 2007 overleed de moeder van Keith Richards, Doris Richards, op 91-jarige leeftijd. Het voor een groot deel door Keith Richards geschreven nummer Angie gaat volgens Richards zelf over zijn dochter Angela. Vele beweren echter dat het over Angela Bowie gaat, met wie Mick Jagger destijds een relatie zou hebben gehad. In mei 2006 heeft Richards in Nieuw-Zeeland een hersenoperatie ondergaan, nadat hij tijdens zijn vakantie op de Fiji Eilanden, waar hij met Ron Wood en hun beider gezinnen verbleef, uit een palmboom was gevallen. Richards bewoont in de Verenigde Staten een kapitaal landhuis in Weston CT (Connecticut) en heeft daarnaast een tweede landgoed in Engeland.

Film[bewerken]

Keith Richards speelt een kleine rol als Kapitein Teague, de vader van Jack Sparrow, in Walt Disneys Pirates of the Caribbean: At World's End. Johnny Depp, die de rol van Jack Sparrow speelt, heeft gezegd zijn rol grotendeels gebaseerd te hebben op Keith Richards. Keith Richards en Johnny Depp zijn sindsdien ook goede vrienden, en worden zelfs bloedbroeders genoemd in Rolling Stone. Ook in de vierde piratesfilm is Richards te zien als Captain Teague.

Autobiografie "Life"[bewerken]

Op 26 oktober 2010 verscheen de autobiografie "Life" van Keith Richards. Samen met auteur James Fox zette Keith zijn leven zoals hij het zich herinnert op papier. Over de hele wereld was er belangstelling voor dit levensverhaal. Het boek was nog voordat het ook maar te koop was meteen een bestseller.

Solodiscografie[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Voor de Rolling Stones discografie, zie Discografie van The Rolling Stones
Keith op de Pirates set

Albums[bewerken]

Singles[bewerken]

  • Run Rudolph Run b/w The Harder They Come (1978)
  • Take It So Hard (1988) #3 US Mainstream Rock
  • You Don't Move Me (1988) #18 US Mainstream Rock
  • Struggle (1989) #47 US Mainstream Rock
  • Wicked As It Seems (1992) #3 US Mainstream Rock
  • Eileen (1993) #17 US Mainstream Rock

Externe link[bewerken]

Leden: Mick Jagger · Keith Richards · Ron Wood · Charlie Watts · Darryl Jones (geen officieel lid)

Ex-leden: Brian Jones · Bill Wyman · Mick Taylor · Ian Stewart

Management: Andrew Oldham · Allen Klein       Productie: Jimmy Miller · The Glimmer Twins · Don Was

Verwante musici: Blondie Chaplin · Lisa Fischer · Bobby Keys · Chuck Leavell

Studioalbums: The Rolling Stones (1964) · 12 x 5 (1964) · The Rolling Stones No. 2 (1964) · The Rolling Stones, Now! (1965) · Out of Our Heads (1965) · December's children (1965) · Aftermath (1966) · Between the Buttons (1967) · Their Satanic Majesties Request (1967) · Beggars Banquet (1968) · Let It Bleed (1969) · Sticky fingers (1971) · Exile on Main St. (1972) · Goats Head Soup (1973) · It's only rock'n roll (1974) · Black and Blue (1976) · Some Girls (1978) · Emotional Rescue (1980) · Tattoo You (1981) · Undercover (1983) · Dirty work (1986) · Steel Wheels (1989) · Voodoo Lounge (1994) · Bridges to Babylon (1997) · A Bigger Bang (2005)

Livealbums: Got Live if You Want It! (1966) · Get Yer Ya-Ya's Out! (1969) · Love You Live (1977) · Still Life - American concert 1981 (1981) · Flashpoint (1991) · Stripped (1995) · The Rolling Stones Rock and Roll Circus (1996) · No Security (1998) · Live Licks (2004) · Shine a Light (2008)

Compilatiealbums: Big Hits (High Tide and Green Grass) (1966) · Flowers (1967) · Through the Past, Darkly (Big Hits Vol. 2) (1969) · Stone Age (1971) · Gimme Shelter (1971) · Hot Rocks 1964–1971 (1971) · Milestones (1972) · Rock 'n' Rolling Stones (1972) · More Hot Rocks (Big Hits & Fazed Cookies) (1972) · No Stone Unturned (1973) · Metamorphosis (1975) · Made in the Shade (1975) · Rolled Gold: The very best of The Rolling Stones (1975) · Stones Story (1976) · Time Waits for No One (1979) · Solid Rock (1980) · Slow Rollers (1981) · Sucking in the Seventies (1981) · Rewind (1971-1984) (1984) · The London Years (1989) · Jump back: The best of The Rolling Stones (1993) · Forty Licks (2002) Singles 1963-1965 (2004) · Singles 1965-1967 (2004) · Singles 1968–1971 (2005) · Rarities 1971–2003 (2005) · Rolled Gold+: The very best of The Rolling Stones (2007) ·

Films: Charlie Is My Darling · One plus One · Gimme Shelter · Cocksucker Blues · Stones In The Park · Ladies and Gentlemen: The Rolling Stones · Let's spend the night Together · Video Rewind · 25x5 - The Continuing Adventures of the Rolling Stones · Stones at the Max · The Rolling Stones Rock and Roll Circus · Voodoo Lounge Live · Bridges To Babylon tour '97/'98 · Four Flicks · The Biggest Bang · Shine a Light

Gerelateerde onderwerpen: Discografie · Jagger/Richards · The Glimmer Twins · Nanker Phelge · Rolling Stones Records · Altamont Free Concert

Bronnen en/of noten
  1. Keith Richards stopte pas met cocaïnegebruik nadat hij kortgeleden uit een boom viel, 7 april 2008, De Telegraaf