Kenneth Wilson

Kenneth Wilson
8 juni 1936
Afbeelding gewenst
Geboorteplaats	Waltham
Nationaliteit	Amerikaans
Nobelprijs voor de	Natuurkunde
In	1982
Reden	"Voor zijn theorie voor kritische verschijnselen samenhangend met faseovergangen."
Voorganger(s)	Nico Bloembergen Arthur Schawlow Kai Manne Börje Siegbahn
Opvolger(s)	Subramanyan Chandrasekhar William Fowler
Portaal    Natuurkunde

Kenneth Geddes Wilson (Waltham, 8 juni 1936) is een Amerikaans theoretisch natuurkundige. In 1982 won hij de Nobelprijs voor de Natuurkunde voor zijn theorie voor kritische fenomenen samenhangend met faseovergangen.

Biografie

Wilson werd geboren in de staat Massachusetts als oudste van zes kinderen van de vooraanstaande scheikundige Edgar Bright Wilson (1908-1992) en Emily Buckingham. Als Putman-fellow studeerde hij wiskunde aan de Harvard-universiteit (bachelor in 1956) en promoveerde in 1961 aan CalTech onder professor Murray Gell-Mann met een thesis over de kwantumveldentheorie.

Na een korte stage bij het CERN werd hij in 1963 assistent-professor aan de Cornell-universiteit in New York, vanaf 1970 werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar in de natuurkunde. De reden waarom Wilson voor deze universiteit koos was omdat het landelijk gelegen was en een uitstekende reputatie had op het gebied van volksdansen, zijn grootste hobby. Van 1985 tot 1988 gaf hij daarnaast leiding aan het Cornell Theory Center, een van de vijf nationale supercomputercentrums in de Verenigde Staten opgericht door de National Science Foundation.

Hij ontving in 1982 de Nobelprijs voor de Natuurkunde voor de ontwikkeling van zijn theorie die faseovergangen beschrijft die plaatsvinden nabij kritische punten. Faseovergangen zijn veranderingen die optreden in natuurkundige fasen van stoffen, zoals het smelten van ijs waarbij water overgaar van vast naar vloeibaar. Kritische punten zijn de temperatuur en de druk waarbij de overgang plaatsvindt. Twee jaar eerder, in 1980, was hij medewinnaar van de Wolfprijs in de natuurkunde, samen met Michael Fisher en Leo Kadanoff.

Wilson richtte zijn onderzoek op complete faseovergangen, zoals de kenmerkende temperatuur (Curiepunt) waarbij een ferromagnetisch materiaal zijn magnetisme verliest. Zijn aanpak was om een faseovergang op te delen in kleinere, makkelijkere te bestuderen subunits. Vervolgens paste hij de theorie van de renormalisatie toe op deze subunits om te voorspellen wanneer en onder welke omstandigheden de faseovergang optreedt.

Ook een belangrijke bijdrage aan de wetenschap was het antwoord op de vragen: "Wat is kwantumveldentheorie?" en "Wat wordt bedoeld met renormalisatie". Wilson ontwikkelde de filosofie en techniek van de renormalisatiegroep, die hij toepaste op zowel de statische mechanica alsmede in de kwantummechanica.

Sinds 1988 is hij hoogleraar aan de Ohio State University. Hier richt zijn onderzoek zich op computersimulaties en modellering van een aantal natuurkundige verschijnselen.

Bronnen, noten en/of referenties Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Engelstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis. Newton, David E. (1995). "Kenneth G. Wilson". Notable Twentieth-Century Scientists. (1995). Detroit: Gale Research Inc.. Externe links Kenneth G. Wilson Kenneth G. Wilson's Homepage (on Archive, the original at Ohio State University no longer exists) Kenneth G. Wilson's brief CV, from Ohio State University (PDF file) Publications K.G. Wilson on ArXiv Nobel Lecture