Moord op Kerwin Duinmeijer
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Moord op Kerwin Duinmeijer | |
 |
|
|
|
|
| Plaats | Damstraat, Amsterdam, |
| Coördinaten | 52°22′0″N 4°54′0″E |
| Datum | 20 augustus 1983 |
| Dader(s) | Nico Bodemeijer |
| Wapen(s) | Mes |
| Slachtoffer(s) | Kerwin Duinmeijer |
De dood van Kerwin Duinmeijer is een gebeurtenis die plaatsvond op de avond van 20 augustus 1983. Duinmeijer, een 15-jarige Antilliaan, werd na een woordenwisseling en handgemeen in de Amsterdamse Damstraat neergestoken door de 16-jarige Nico Bodemeijer. Hij overleed korte tijd later in een ziekenhuis aan bloedverlies. Door de stichting Vrienden van Kerwin wordt jaarlijks op 20 augustus een herdenkingsmanifestatie georganiseerd.
Inhoud |
[bewerken] Toedracht
Op de avond van 20 augustus liep Kerwin Duinmeijer met enkele vrienden een snackbar uit toen ze in een ruzie verzeild raakten met twee skinheads. Na een korte woordenwisseling en handgemeen stak één van de skinheads hem neer. De zestienjarige dader Nico Bodemeijer, zou later verklaard hebben dat Duinmeijer "vies" zou hebben gekeken en zou tijdens het handgemeen racistische taal hebben geuit.
Duinmeijer rende na te zijn neergestoken gewond naar de Dam, vluchtte een taxi in en vroeg naar het ziekenhuis gebracht te worden. De taxichauffeur weigerde hem echter mee te nemen. Een tweede taxichauffeur verleende eerste hulp en regelde een ambulance, welke twintig minuten later arriveerde. Duinmeijer overleed kort na aankomst in het ziekenhuis aan bloedverlies. Na de gebeurtenis stelde het bestuur van de Taxicentrale Amsterdam dat de betreffende chauffeur een beoordelingsfout had gemaakt en niet had ingezien hoe ernstig de situatie was. Chauffeurs hebben weliswaar de instructie geen gewonden mee te nemen, maar horen in geval van nood zo goed mogelijk te helpen. Bestuurslid Joop Wilkers van de Taxicentrale stelde enkele dagen na de gebeurtenis dat het niet zo is dat chauffeurs mensen moeten laten doodbloeden, omdat het tegen de regels zou zijn gewonden te vervoeren.[1]
[bewerken] Rechtszaak
Nico Bodemeijer werd veroordeeld tot opname tot tenminste zijn 21e jaar in een inrichting voor buitengewone therapeutische behandeling (een soort tbs-regeling voor minderjarigen) voor het opzettelijk toebrengen van een zwaar lichamelijk letsel. De rechter achtte niet bewezen dat hij Duinmeijer met voorbedachte rade van het leven beroofde. Bodemeijer kwam begin 1988 vervroegd vrij.[2] In 1989 werd Bodemeijer voor een ander geweldsmisdrijf tot vijf jaar cel veroordeeld. In 1999 kreeg hij vijf maanden cel voor het vanaf een balkon gooien met een wielklem naar twee parkeerwachten.
[bewerken] Racismemotief
In de media en in de publieke opinie werd kort na de gebeurtenis algemeen aangenomen dat racisme een belangrijke rol had gespeeld in de toedracht. De dood van Duinmeijer werd bestempeld als eerste racistische moord in Nederland na de Tweede Wereldoorlog. In de veroordeling werd echter gesteld dat het niet aannemelijk was geworden dat het een "wezenlijk" motief voor de daad is geweest. De rechter baseerde zich in dat oordeel op een rapport van het Pieter Baan Centrum. Omdat Bodemeijer leed aan een ontwikkelingsstoornis, konden zijn uitspraken niet voor vol worden genomen. De stoornis maakte bijvoorbeeld dat hij geneigd was kritiekloos meningen van anderen over te nemen, zo stelde de rechter.[2]
Bodemeijer was een probleemjongere die opgroeide in een gezin dat met moeilijkheden kampte, onder meer veroorzaakt door de trauma's die zijn joodse vader had opgelopen toen diens familie werd weggehaald bij de grote razzia in de Waterloopleinbuurt in 1943.
Bodemeijer zou volgens een ooggetuige en de politie tijdens de moord geroepen hebben dat Kerwin een 'vuile nikker' was. In 2008 verklaarde Bodemeijer in een interview met documentairemaker Kees Vlaanderen van de Humanistische Omroep over die uitspraak: "ik weet niet of ik dat gezegd heb" en ook dat "het niet bedoeld was zoals gezegd". Hij zou een ruzie tussen zijn vriend Dirk enerzijds en Duinmeijer en vrienden anderzijds hebben proberen te sussen. Toen Bodemeijer en zijn vriend zich door de groep bedreigd voelden, haalde hij bij een bekende in een nabijgelegen café een mes om vervolgens op Duinmeijer in te steken.[3] Bodemeijer zou volgens filmmaker Vlaanderen pas na zijn gevangenisstraf zijn geradicaliseerd tot een racistische skinhead. De stichting Vrienden van Kerwin en de familie van Duinmeijer spraken dit in een reactie tegen. In de documentaire "Kerwin, teken van de tijd" van filmmaker Froukje Bos uit 1985 zegt een ooggetuige dat Bodemeijer tijdens de steekpartij riep "ga terug naar je eigen land".[4] Bodemeijer, die een tatoeage heeft met de tekst "100% blank" werd na zijn vrijlating onder meer actief bij de Centrum Democraten.[5]
De jaarlijkse herdenking georganiseerd door de stichting Vrienden van Kerwin focust zich op het thema racisme en stelt dat Duinmeijer werd vermoord "omdat hij zwart was".[6]
[bewerken] Nagedachtenis
Duinmeijer werd op 26 augustus 1983 op begraafplaats Zorgvlied begraven. Een dag later vond in Amsterdam een demonstratie tegen de "racistische moord" plaats, bijgewoond door ongeveer 5000 personen.
Elk jaar op 20 augustus vindt in Amsterdam de Kerwin Duinmeijer-herdenking plaats met een tocht van de Dam naar het Vondelpark, waar het standbeeld Mama Baranka (Moeder Aarde) ter nagedachtenis aan hem is opgericht. Het beeld is gemaakt door de Nederlands Antilliaanse beeldend kunstenaar Nelson Carrilho.
De Frank Boeijen Groep schreef naar aanleiding van de moord op Kerwin Duinmeijer het nummer "Zwart Wit". Volgens Frank Boeijen is hij vanwege dit nummer meerdere malen met de dood bedreigd door de moordenaar van Duinmeijer en kreeg hij tijdelijk politiebescherming.[7] In Diemen werd een straat naar Duinmeijer vernoemd. Deze werd later hernoemd naar Kerwin Lucasstraat, naar de officiële naam van Duinmeijer.[8]
De in 2008 uitgebrachte fictieve film "Skin" van regisseur Hanro Smitsman is losjes gebaseerd op de moord op Kerwin Duinmeijer.[9] De film richt zich op de achtergronden van de dader.
[bewerken] Externe link
| Referenties: |
|
