Kharakhoto

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een pagina uit het glossarium Fanhan heshi zhangzhongzhu

Karakhoto, ook wel Chara-choto, Khara-Khoto; Mongools: Khar Khot, Chinees: 黑城 - Heicheng is een middeleeuwse Tangut-stad in Ejin in Alxa, in het westen van Binnen-Mongolië. Letterlijk betekent het de zwarte stad en het is mogelijk gelijk aan Eçina waarover Marco Polo schreef. De ruïnes van deze stad werden in de jaren 1900 door de Russische ontdekkingsreiziger Pjotr Kozlov herontdekt.

Geschiedenis[bewerken]

In de 11e eeuw was de stad een bloeiend handelscentrum van de Tangut. De ommuurde vesting werd om 1227 door de troepen van Dzjengis Khan ingenomen en floreerde verder onder Mongools bewind.

In 1372 werd de Mongoolse koning Khara Bator en zijn leger omsingeld door de optrekkende troepen van de Ming-dynastie. De Chinezen leidden het water om van de Zwarte Rivier die de bronnen en tuinen van de vesting van water voorzag. Khara Bator zag zijn lot in en bracht eerst zijn familie en daarna zichzelf om het leven. Zijn soldaten bleven in de vesting totdat de Ming-Chinese soldaten aanvielen en hen en de bewoners vermoorden.

Onderzoek[bewerken]

Bij de herontdekking van de stad begin 20e eeuw werden door Koslov meer dan 2000 boeken gevonden in het Tanguts, waaronder het tweetalige Tanguts-Chinese glossarium Fanhan heshi zhangzhongzhu van de Tangutse wetenschapper Gule (骨勒) uit het jaar 1190.