Kharidjieten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De 'Kharidjieten' (of Khawarij) is een islamitische afsplitsing die ontstond in het jaar 657 op het Arabisch Schiereiland. Belangrijke kenmerken van de leer zijn de nadruk op daden in plaats van dogma's, en het hebben van een goede inborst als geloofsrechtvaardiging. Zij verwerpen ritualisme en corrupt leiderschap, wat in het verre verleden leidde tot meerdere opstanden tegen het heersende gezag. Ze bestreden zowel de Soennieten als de Sjiieten in het verleden. Omwille door hun harde houding tegenover andere Moslims zijn de Kharidjieten gewist uit de geschiedenis. De Kharidjieten werden vervolgd en waren gedwongen het Arabisch Schiereiland te ontvluchten.

Enkele opvattingen van de Kharidjieten in het kort:

  • Volgens de Kharidjieten mag enkel Allah een oordeel vellen.
  • Moslims die grote zonden plegen zijn afvallig. Indien ze hiervoor geen vergiffenis vragen, komen ze voor eeuwig en altijd in de hel terecht
  • Voor de leiderschap van een moslimgemeenschap hoeft men niet af te stammen van de Qoeraysj. Iedereen die rechtvaardig is, de nodige intelligentie, kennis en competentie heeft, begaafd is, kan deze opdracht uitvoeren.
  • De Kharidjieten geloven net als de Sjiieten dat de Moslims in het hiernamaals Allah niet kunnen zien. Soennieten daarentegen geloven wel dat Moslims Allah zullen zien in het hiernamaals.


Stromingen[bewerken]

  • Azraqi
  • Harūriyya - een van de eerste sekten binnen de Khawarij. De moordenaar van Ali was van een aanhanger van de Haruriyya.
  • Ibadieten - de staatsgodsdienst van Oman. De meest tolerante vorm binnen de Khawarij. Ook groepen Berbers in de Maghreblanden zijn aanhangers van deze stroming.
  • Najdaat
  • Surfri - een uitgestorven sekte uit de 7de en 8ste eeuw die de authenticiteit van Sura Yousuf uit de Koran in twijfel stelt.