Killer Klowns from Outer Space

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Killer Klowns from Outer Space
Tagline In Space No One Can Eat Ice Cream!
Regie Stephen Chiodo
Producent Paul Mason
Helen Szabo
Scenario Stephen Chiodo
Charles Chiodo
Edward Chiodo
Hoofdrollen Grant Cramer
Suzanne Snyder
John Allen Nelson
Muziek John Massari
Montage Christopher Roth
Cinematografie Alfred Taylor
Distributie Hoyts Distribution
Première 1988
Genre Horror-komedie
Speelduur 88 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $2.000.000,-
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Killer Klowns from Outer Space is een Amerikaanse cult horror-komedie uit 1988 onder regie van Stephen Chiodo, die het verhaal samen met zijn broers Charles en Edward schreef. De film werd genomineerd voor Saturn Awards voor beste kostuums en beste filmmuziek (van John Massari). De spelling van "Klowns" (met een "K") is geen spelfout.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Het is een typische vrijdagavond waarop de jeugd van het kleine Amerikaans plaatsje Crescent Cove uitgaat in een park, om daar samen in de auto een beetje te vrijen met elkaar. Zo ook Mike Tobacco en Debbie Stone. Hun avond krijgt een verrassende wending wanneer er schijnbaar een komeet laag overvliegt die nabij lijkt in te slaan. Ze gaan hiernaar op zoek, maar komen in het bos onverwacht een soort circustent tegen waarin ze een kijkje gaan nemen.

Eén van de deuren in de tent leidt naar een ruimte waarin rekken met grote suikerspinnen opgehangen zijn. Wanneer Tobacco zijn hand erin steekt, blijkt dat de suikerlaag alleen een omhulsel is voor het menselijke lijk dat erin opgeslagen is. Daarbij blijkt het 'circus' bevolkt door er als clowns uitziende buitenaardse wezens. Zij zijn gekomen om een grote voorraad menselijk voedsel aan te leggen in hun er als circustent uitziende ruimteschip. De 'suikerspinnen' maken de erin opgeborgen lichamen vloeibaar, zodat de clowns deze met een rietje op kunnen zuigen. Tobacco en Cramer haasten zich naar de politie om de hulp in te roepen van haar ex-vriend Dave Hanson, de enige die hun krankzinnige verhaal misschien wil geloven. Dit doet hij in eerste instantie niet, totdat hij met eigen ogen de clowns in actie ziet.

De mensen van het plaatsje zien door hun uiterlijk geen gevaar in de clowns tot het te laat is. Gewapend met typisch clowneske, maar dodelijke wapens dunnen ze de lokale bevolking snel uit. Zo gebruiken ze 'speelgoedpistolen' die de slachtoffers opsluiten in de illustere suikerspinnen, vormen ze schaduwbeelden op de muur die echt aanvallen en maken ze ballondieren die vervolgens tot leven komen. De rondgestrooide popcorn blijkt daarbij te bestaan uit kiemen waaruit vleesetende clownshoofden groeien.

Rolverdeling[bewerken]

Trivia[bewerken]

  • De man die de enorme 'Klownzilla' the King Klown vertolkt is co-schrijver Charles Chiodo zelf.
  • De broers Chiodo maakten de clowns en de visuele effecten grotendeels zelf.
  • Verschillende killer klowns uit de film zijn op de markt gebracht als poppen en hun gezichten als maskers.