Kimi Räikkönen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kimi Räikkönen
Räikkönen-Trier-2010.jpg
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Finland Finland
Geboorteplaats Espoo
Geboortedatum 17 oktober 1979
Formule 1-carrière
Actieve jaren 2001-2009, 2012-heden
Teams Sauber
McLaren
Ferrari
Lotus
Ferrari
Aantal races 213 (212 starts)
Kampioenschappen 1 (2007)
Overwinningen 20
Aantal podia 77
Totaal punten 1024
Aantal polepositions 16
Aantal snelste rondes 40
Eerste grand prix Australië 2001
Eerste overwinning Maleisië 2003
Laatste overwinning Australië 2013
Laatste grand prix Abu Dhabi 2014
Portaal  Portaalicoon   Sport
Autosport

Kimi Matias Räikkönen (spreek uit: reik-kun-nen) (Espoo, 17 oktober 1979) is een Fins autocoureur. In 2007 werd hij wereldkampioen in de Formule 1 voor Ferrari. Zijn bijnaam is The Iceman. Nadat hij in 2009 vervangen werd bij Ferrari door Fernando Alonso, besloot Räikkönen om de Formule 1 tijdelijk vaarwel te zeggen. In 2010 en 2011 was hij actief in het Wereldkampioenschap Rally, met een Citroën C4 WRC en een Citroën DS3 WRC.[1] In 2012 keerde Räikkönen terug in de Formule 1, ditmaal bij het Lotus F1 Team.[2] In 2014 keert Räikkönen terug bij het team waar hij zijn wereldkampioenschap won, Ferrari.[3]

Biografie[bewerken]

Räikkönen was een succesvol karter voordat hij op 20-jarige leeftijd voor Renault ging racen. de meeste tijd van zijn Kart periode heeft hij doorgebracht bij Racing team Peter De Bruijn. Hij won dat jaar 13 van de 17 races waarin hij reed. Hij heeft ook nog korte tijd in de Formule Renault 2.0 gereden.

Peter Sauber was zo onder de indruk van de jonge Fin dat hij Räikkönen na een testrace een contract gaf voor het Sauber team voor het seizoen van 2001. Omdat hij geen ervaring had in de Formule 3 of Formule 3000, normaal gesproken de series waaruit de coureurs naar Formule 1 overstappen, kreeg hij niet onmiddellijk de licentie die vereist is om in de Formule 1 te rijden. Maar door genoeg steun werd toch toegestaan dat hij dat jaar voor Sauber kon rijden.

Räikkönen trouwde op 31 juli 2004 met Jenni Maria Dahlman. Jenni werd in 2000 verkozen tot Miss Finland en was tweede bij de Miss Scandinavië-verkiezing.

Formule 1[bewerken]

2001[bewerken]

In zijn eerste race werd hij goed zevende, maar later zesde omdat Olivier Panis straftijd kreeg. In zijn eerste jaar scoorde hij vier keer punten en eindigde hij acht keer in de top acht.

2002[bewerken]

Räikkonen in een McLaren tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten in 2002

Eind 2001 kondigde landgenoot Mika Häkkinen zijn pensioen aan. Kimi wordt zijn vervanger bij het West McLaren Mercedes team. De McLaren van dat seizoen had vaak last van technische problemen. Vooral de motor en de versnellingsbak waren vaak de redenen dat Räikkönen uitviel. Maar toch wist Räikkönen regelmatig op het podium te komen. Hij bleek een goede opvolger van Häkkinen. In zijn eerste jaar voor McLaren Mercedes wist hij in het coureurs kampioenschap te eindigen als zesde met drie derde plaatsen en één tweede plaats in Frankrijk, de race die hij op een haar na wist te winnen. Vier ronden voor het einde verremde Räikkönen zich over de olie van de auto van Allan Mcnish, Schumacher wist hierdoor de leiding over te nemen en de race te winnen.

2003[bewerken]

Het seizoen van 2003 begon goed voor Räikkönen. Een derde plaats in Australië, zijn eerste winst in Maleisië, bijna winst in Brazilië en een tweede plaats in San Marino. Dit bevestigde dat Räikkönen uit het goede race-hout gesneden was. Helaas maakte Räikkönen dit seizoen te veel "schoonheidsfoutjes" die hem aan het eind van het seizoen duur kwamen te staan. Een verpeste kwalificatie in Spanje en Canada zorgde er voor dat hij weinig kans maakte op een goed resultaat in deze races. In Spanje crashte hij bij de start op de Jaguar van Antonio Pizzonia en in Canada kwam hij niet verder dan een zwaar bevochten zesde plaats. Toch kon hij tot de laatste race mee strijden voor de titel en daarmee de jongste formule-1 wereldkampioen ooit worden ondanks het feit dat hij nog steeds met de 2002 MP4-17D reed. Dit omdat de "nieuwe" MP4-18 niet door de crashtest van de FIA kwam. Helaas kwam hij aan het einde 2 punten te kort op Schumacher die de titel mee naar huis nam. Kimi moest zich tevreden stellen met het vice-wereldkampioenschap.

2004[bewerken]

Het Formule 1-seizoen van 2004 was een rampjaar voor McLaren Mercedes. De wagen had een té zwakke motor en versnellingsbak en deze lieten Räikkönen veelvuldig in de steek. Veel uitvalbeurten van zowel Räikkönen als zijn toenmalige teamgenoot David Coulthard waren het sombere resultaat. Pech bleef hem maar achtervolgen, elk raceweekend kampte hij wel met problemen. Räikkönen wist in de eerste 3 races niet één keer de finish te halen, door motorische problemen. De teleurstelling was goed zichtbaar, zowel bij Räikkönen als bij het team. Mclaren zou later dit seizoen de MP4-19B laten debuteren. Deze auto moest successen behalen. De nieuwe Mclaren MP4-19B bezorgde Räikkönen meteen de pole position in de Grand Prix van Groot-Brittannië. Kimi wist in deze race voor het eerst dit seizoen het podium te halen. Een grote opluchting voor het team en Kimi zelf. Hij was echter nog niet van alle pech verlost, in Hockenheim in Duitsland sloeg de pechduivel weer toe. Räikkönen was zeer snel dit weekend en vocht samen met Michael Schumacher om de overwinning, de wagen was snel en hij liep in op Schumacher totdat hij aan het eind van het rechte stuk hard crashte doordat op het aanrempunt zijn achtervleugel afbrak. De race daarna was dan eindelijk succesvol. De Grand Prix van België werd zijn tweede overwinning uit zijn carrière. Net voor Michael Schumacher, die het absolute record van 7 WK-titels behaalde.

2005[bewerken]

In 2005 verging het McLaren beter. De MP4-20 behoorde tot de top van het veld, naast de Renault R25, en was veruit de snelste, maar een reeks motorproblemen in vrije trainingen en races nekten Kimi en McLaren uiteindelijk. Hij werd dat jaar 4 keer 10 plaatsen achteruit gesteld op de starting grid vanwege een motorwissel en viel 3 keer uit (San Marino, Nürburgring en Hockenheim). Räikkönen en Johnnie Walker McLaren Mercedes eindigden tweede in de respectievelijke klassementen. Dat jaar had Räikkönen zeven zeges toegevoegd aan zijn palmares: Spanje, Monaco, Canada, Hongarije, Turkije, België en Japan. De laatste zege in 2005 op Suzuka, was trouwens één van Räikkönens beste races ooit. Wegens motorproblemen en harde regenval in de kwalificatie moest hij bijna achteraan het veld starten. Maar Kimi slaagde erin om naar voor te schuiven en kon zo in de laatste ronde raceleider Fisichella voorbij steken. Wereldkampioen dat jaar was de Spanjaard Fernando Alonso (Renault).

2006[bewerken]

Räikkönen actief voor McLaren tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten in 2006

2006 moest voor Kimi Räikkönen eindelijk het jaar worden waarin hij wereldkampioen werd. De voortekenen tijdens de wintersessies blijken niet al te gunstig door een gebrek aan snelheid én betrouwbaarheid. Hij start 2006 waarmee hij in 2005 heel het jaar gekampt heeft, namelijk pech. Na een rechterachterophangingbreuk in de kwalificatie moet hij achteraan starten. Hij rijdt echter een indrukwekkende inhaalrace van 22 naar 3. Ook de tweede race in Maleisië was niet goed, na een redelijke kwalificatie (zesde plaats), werd hij van de baan gereden door Christian Klien in de eerste ronde van de race. De rest van het seizoen bleef pech hem achtervolgen. De auto was betrouwbaar, maar kwam veel snelheid te kort waardoor hij geen bedreiging kon vormen voor Fernando Alonso en Michael Schumacher. Het was een erg teleurstellend seizoen, zowel voor McLaren-Mercedes als voor Kimi Räikkönen. Räikkönen had zijn goede momenten in het 2006-seizoen, hierbij kun je denken aan Monaco. Hier was de Mclaren één van de snelste wagens en hij vormde een serieuze bedreiging voor Fernando Alonso die deze race won. Een technisch probleem zorgde ervoor dat er kortsluiting ontstond waardoor zijn auto vlam vatten. Pech bleef hem achtervolgen, aan al zijn uitvalbeurten kon hij zelf niets aan doen. Het was of de auto die hem in de steek liet of hij was slachtoffer van een startcrash, dit was het geval in Indianapolis en Turkije. Räikkönen sluit het 2006 seizoen af met gemengde gevoelens. In al die jaren McLaren heeft hij het niet waar kunnen maken, nu zoekt hij zijn geluk bij Ferrari. Hier hoopt hij wel de gewenste successen te behalen. Dit zal ook niet makkelijk worden, aangezien hij aan een heel nieuwe auto en mensen moet wennen. Tevens komt er ook nog eens bij dat hij zevenvoudig wereldkampioen Michael Schumacher moet vervangen. Dit zorgt natuurlijk voor veel druk. Ook bij Ferrari ligt de druk hoog, de laatste titel die ze haalden dateert alweer uit het jaar 2004, het jaar waarin de Scuderia oppermachtig was.

2007[bewerken]

Op 18 maart 2007 was het dan zo ver. De openings-GP van het seizoen 2007 is die van Australië en is de eerste race voor Räikkönen in een Ferrari. Räikkönen begon in de kwalificaties goed en startte vanaf pole position. Räikkönen stond zijn eerste plaats niet meer af, op vier ronden na vanwege zijn pitstop. Hij hield Alonso -die als tweede eindigde- op 7 seconden afstand. Debutant Lewis Hamilton eindigde op een derde plaats met zijn Mclaren.

Räikkonen in een Ferrari tijdens de Grand Prix van België, 2007

Drie maanden na zijn eerste zege voor Ferrari wint Räikkönen eindelijk z'n tweede GP voor de Scuderia; door een uitgekiende pitstopstrategie schrijft hij de Grand Prix van Frankrijk op zijn naam. Felipe Massa maakt het Ferrarifeest compleet door als tweede over de finish te komen. Kampioenschapsleider Hamilton wordt op ruim 25 seconden derde.

Räikkönen lijkt de snelheid terug te hebben, en het gevecht om de wereldtitel gaat een nieuwe en interessante fase in. Ook in de volgende GP, die van Engeland, mag hij na een spectaculaire race op de hoogste podiumplaats gaan staan. De regenachtige Grand Prix van Europa gaat echter minder goed: Kimi moet opgeven wegens technische problemen. Wereldkampioen worden blijft mogelijk, maar wordt moeilijker.

De Grand Prix van Hongarije verliep wel goed, dankzij een goede start schoof hij een plaats op naar voor en wist tot vlak voor het einde nog een bedreiging te vormen voor de uiteindelijke winnaar Lewis Hamilton. In de laatste ronde van de race reed Kimi nog wel de snelste rondetijd.

Volgende race: de Grand Prix van Turkije. Kimi kwalificeert zich derde (op de propere kant) en kan zo bij de start Hamilton al voorbijsteken. Nu ligt Räikkönen tweede achter Massa. De posities blijven ongewijzigd en Ferrari haalt hun tweede dubbelzege van dit seizoen binnen. Net zoals bij de GP van Hongarije rijdt Räikkönen in de voorlaatste ronde opnieuw de snelste rondetijd.

In Italië eindigt hij als derde en een week later wint hij op het circuit van Spa-Francorchamps voor de derde opeenvolgende maal de Grote Prijs van België. Teamgenoot Massa wordt tweede en zorgt zo voor de derde Ferrari dubbelslag van het seizoen. In de stand voor het WK heeft Räikkönen nog 13 punten achterstand op Hamilton en 11 op Alonso.

In Japan eindigt hij op 30 september als derde achter winnaar Hamilton en zijn landgenoot Heikki Kovalainen. Zo staan er voor de eerste maal in de geschiedenis van het wereldkampioenschap Formule 1 twee Finnen op het podium. Met nog twee Grote Prijzen te gaan en een achterstand van 17 punten op Hamilton zijn Räikkönens kansen op een eerste wereldtitel wel heel erg klein geworden.

Maar als hij een week later de Grote Prijs van China wint en Hamilton in die race de finish niet haalt, behoudt hij toch nog een waterkansje op de titel. Met 7 punten achterstand op de Brit trekt hij naar de seizoensafsluiter in Brazilië. Uiteindelijk wint de Fin de laatste Formule 1 race van het seizoen. Met een voorsprong van één punt op zowel Alonso als Hamilton, wordt "The Iceman" na Keke Rosberg (1982) en Mika Häkkinen (1998,1999) de derde Finse wereldkampioen in de Formule 1.

2008[bewerken]

In 2008 verdedigt hij zijn titel bij Ferrari. Maar de eerste race in Australië verliep niet vlekkeloos. In de kwalificatie was er een probleem met de brandstofpomp en in de race begaf de motor het. Na de diskwalificatie van Rubens Barrichello pakte hij toch nog één punt.

De tweede race in Maleisië verliep veel beter. Hij startte van de tweede plaats, nam de leiding na een pitstop van Felipe Massa en hield deze aan tot de finish. Hij won met ruim 19 seconden van nummer 2 Robert Kubica in de BMW-Sauber en 38 seconden van nummer 3 Heikki Kovalainen in de McLaren-Mercedes. Hierdoor pakte hij 10 punten.

De derde race in Bahrein eindigde in een dubbelzege voor Ferrari. Felipe Massa pakte hier de overwinning, Räikkönen werd tweede. Dankzij de slechte finish van Hamilton nam Räikkönen de leiding in het kampioenschap over.

De vierde wedstrijd, verreden in Spanje, eindigde wederom in een dubbelzege voor Ferrari. Dit keer waren de rollen omgedraaid, Räikkönen pakte de overwinning na een welhaast perfect weekend. De Fin was het snelste in de vrije training, pakte de poleposition en leidde de race van begin tot einde.

In Spa Francorchamps (de 13e race van het seizoen) was Räikkönen goed onderweg voor de zege. Toen het in de laatste 3 ronden begon te regenen werd het als maar moeilijker om op de baan te blijven aangezien hij reed met droogweerbanden. Na een spannend duel met Lewis Hamilton crashte Räikkönen op het einde van de race. Hamilton won, teamgenoot Massa werd 2e. Na de race werd Hamilton bestraft vanwege een onreglementaire inhaalmanouvre op Räikkönen na het afsnijden van de Bus stop Chicane en was de overwinning voor Felipe Massa. Voor Räikkönen maakte dit niet veel uit, hij werd 18e.

De volgende race in Monza zou ook niet veel beter worden want de regen kwam met bakken uit de lucht dus Räikkönen had een slechte kwalificatie want hij startte als 14de en de race was niet veel beter. Hij eindigde als 11e.

In Singapore reed hij goed maar met nog een paar rondes te gaan rijdt hij de auto de muur in en loopt hij dus weer belangrijke punten mis.

2009[bewerken]

In 2009 kenden Ferrari en Kimi een niet zo goed seizoen. Kimi scoorde voor zijn team wel de eerste WK-Punten. En met een slechte auto wist hij toch één overwinning te boeken op Spa-Francorchamps.

2010-2011[bewerken]

Van 2010 tot 2011 heeft Räikkönen in het WRC gereden met een Citroën C4 en de Citroën DS3.

2012[bewerken]

Op 29 november 2011 werd bekendgemaakt dat Räikkönen in 2012 terugkeert in de Formule 1 bij het Lotus F1 Team. Zijn teamgenoot is GP2-kampioen Romain Grosjean. Raikkonen's terugkeer in de Formule 1 begon goed, Raikkonen werd zevende tijdens de seizoens-opener in Australië nadat hij, als gevolg van een fout in Q1, als achttiende startte. De tweede race van het seizoen was eveneens succesvol. Kimi Räikkönen startte vijfde en wist ook op deze positie de race te finishen. In China leek Räikkönen zijn eerste podium sinds zijn terugkeer te halen, maar doordat zijn banden te snel sleten viel de Fin in minder dan twee ronden terug van positie 2 naar positie 14. Wat Räikkönen in China niet lukte, lukte hem wel in Bahrein. Raikkonen vertrok vanaf de elfde positie, omdat Grosjean hem in Q2 naar de elfde plek verwees. Na een goeie start en strategie kon Räikkönen even het gevecht met race-leider Sebastian Vettel aan maar kon er niet voorbij. Tijdens de laatste pitstops verloor Räikkönen 0.7 seconden en moest vervolgens genoegen nemen met de tweede plek, zijn eerste podium sinds zijn terugkeer in de Formule 1. Tijdens de Grand Prix van Spanje eindigt Räikkönen wederom op het podium. In het begin kon Räikkönen nog een gooi doen naar de overwinning, maar als snel werd het duidelijk dat de race zou gaan tussen Ferrari-coureur Fernando Alonso en de uiteindelijke verrassende winnaar Pastor Maldonado (rijdend voor Williams F1). Na de GP van Spanje volgt de prestigieuze Grand Prix van Monaco. Räikkönen pakt in de kwalificatie P8, maar kan in de race geen potten breken. Hij wordt negende en pakt 2 punten.

Op 4 november pakt Räikkönen zijn eerste winst van het seizoen in de GP van Abu Dhabi. Dit was de eerste overwinning sinds lange tijd voor het team van Lotus, de laatste overwinning was in de Grand Prix van Amerika door Ayrton Senna in de Lotus-Honda 99T in 1987. Uiteindelijk eindigt Räikkönen als derde in het kampioenschap achter Sebastian Vettel en Fernando Alonso. Räikkönen was in 2012 ook de enige coureur die alle 20 races van het seizoen heeft uitgereden.

2013[bewerken]

Räikkönen in de Lotus E21

In de eerste race van het jaar in Australië behaalde Räikkönen meteen de overwinning en in China, Bahrein en Spanje haalde hij de tweede plaats.

In de zesde race van het seizoen, in Monaco, eindigt Räikkönen als tiende. Enkele ronden voor het einde reed hij op de vijfde plaats, maar hij was betrokken bij een aanrijding met Perez. Hierdoor moest hij nogmaals de pits bezoeken en kwam als laatste de baan op. Hij slaagt er toch nog in 1 WK-punt te pakken.

Na nog enkele podiumplaatsen in Duitsland, Hongarije, Singapore en Korea maakte Räikkönen tijdens het raceweekend in Abu Dhabi bekend dat hij het gehele jaar nog niet betaald was door zijn team Lotus. Voor die race kwalificeerde hij zich als vijfde, maar doordat de bodem van zijn auto bij technische controle door de FIA afgekeurd werd, moest hij achteraan starten. Vervolgens moest hij voor het eerst sinds 2006 een race in de eerste ronde opgeven na een botsing met de Caterham van Giedo van der Garde.

In de week voorafgaand aan de GP van de Verenigde Staten werd bekend dat Räikkönen de laatste twee raceweekenden niet meer in actie komt vanwege een rugoperatie.[4] Zijn landgenoot Heikki Kovalainen vervangt hem voor deze races.

2014[bewerken]

In 2014 keert Räikkönen terug bij Ferrari om Felipe Massa te vervangen. Hij zal gaan rijden met startnummer 7.

Kimi Räikkönen heeft tijdens het seizoen 2014 bij Ferrari besloten om zijn Formule 1 carriere te beëindigen. Hij zal zijn huidige tweejarige contract volbrengen en daarna hoogstwaarschijnlijk stoppen in de Formule 1. In oktober 2014 laat Räikkönen weten toch door te willen gaan met racen omdat hij nog plezier in het rijden in de F1 heeft en dit hem er toe brengt zijn eerdere besluit te herzien.

Formule 1-carrière[bewerken]

Jaar/Jaren Team
2001 Sauber
2002 t/m 2006 McLaren
2007 t/m 2009, 2014 Ferrari
2012 t/m 2013 Lotus
2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2012 2013 2014* Totaal
Aantal races 17 17 16 18 19 18 17 18 17 20 17 19 213
Aantal zeges 0 0 1 1 7 0 6 2 1 1 1 0 20
Aantal pole-positions 0 0 2 1 5 3 3 2 0 0 0 0 16
Aantal snelste ronden 0 1 3 2 10 3 6 10 0 2 2 1 40
Aantal podiumplaatsen 0 4 10 4 12 6 12 9 5 7 8 0 77
Aantal WK-punten 9 24 91 45 112 65 110 75 48 207 183 55 1024
Eindstand WK 10 6 2 7 2 5 1 3 6 3 5 12

Complete Formule 1 resultaten[bewerken]

  • Races vetgedrukt betekent pole positie, Races cursief betekent snelste ronde
Seizoen Inschrijving Chassis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Pos. Punten
2001 Sauber Petronas Sauber C20 Petronas 01A 3.0 V10 AUS
6
MAL
DNF
BRA
DNF
SMR
DNF
SPA
8
OOS
4
MON
10
CAN
4
EUR
10
FRA
7
GBR
5
DUI
DNF
HON
7
BEL
DNF
ITA
7
VST
DNF
JPN
DNF
10 9
2002 West McLaren Mercedes McLaren MP4-17 Mercedes FO 110M 3.0 V10 AUS
3
MAL
DNF
BRA
12
SMR
DNF
SPA
DNF
OOS
DNF
MON
DNF
CAN
4
EUR
3
GBR
DNF
FRA
2
DUI
DNF
HON
4
BEL
DNF
ITA
DNF
VST
DNF
JPN
3
6 24
2003 West McLaren Mercedes McLaren MP4-17D Mercedes FO 110M/P 3.0 V10 AUS
3
MAL
1
BRA
2
SMR
2
SPA
DNF
OOS
2
MON
2
CAN
6
EUR
DNF
FRA
4
GBR
3
DUI
DNF
HUN
2
ITA
4
VST
2
JPN
2
2 91
2004 West McLaren Mercedes McLaren MP4-19 Mercedes FO 110Q 3.0 V10 AUS
DNF
MAL
DNF
BHR
DNF
SMR
8
SPA
11
MON
DNF
EUR
DNF
CAN
5
VST
6
7 45
McLaren MP4-19B FRA
7
GBR
2
DUI
DNF
HON
DNF
BEL
1
ITA
DNF
CHN
3
JPN
6
BRA
2
2005 Team McLaren Mercedes McLaren MP4-20 Mercedes FO 110R 3.0 V10 AUS
8
MAL
9
BHR
3
SMR
DNF
SPA
1
MON
1
EUR
11
CAN
1
VST
DNS
FRA
2
GBR
3
DUI
DNF
HON
1
TUR
1
ITA
4
BEL
1
BRA
2
JPN
1
CHN
2
2 112
2006 Team McLaren Mercedes McLaren MP4-21 Mercedes FO 108S 2.4 V8 BHR
3
MAL
DNF
AUS
2
SMR
5
EUR
4
SPA
5
MON
DNF
GBR
3
CAN
3
VST
DNF
FRA
5
DUI
3
HON
DNF
TUR
DNF
ITA
2
CHN
DNF
JPN
5
BRA
5
5 65
2007 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2007 Ferrari 056 2.4 V8 AUS
1
MAL
3
BHR
3
SPA
DNF
MON
8
CAN
5
VST
4
FRA
1
GBR
1
EUR
10
HUN
2
TUR
2
ITA
3
BEL
1
JPN
3
CHN
1
BRA
1
1 110
2008 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2008 Ferrari 056 2.4 V8 AUS
8
MAL
1
BHR
2
SPA
1
TUR
3
MON
9
CAN
DNF
FRA
2
GBR
4
DUI
6
HON
3
EUR
DNF
BEL
18
ITA
9
SIN
15
JPN
3
CHN
3
BRA
3
3 75
2009 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F60 Ferrari 056 2.4 V8 AUS
15
MAL
14
CHN
10
BHR
6
SPA
DNF
MON
3
TUR
9
GBR
8
DUI
DNF
HON
2
EUR
3
BEL
1
ITA
3
SIN
10
JPN
4
BRA
6
ABU
12
6 48
2012 Lotus F1 Team Lotus E20 Renault RS27-2012 2.4 V8 AUS
7
MAL
5
CHN
14
BHR
2
SPA
3
MON
9
CAN
8
EUR
2
GBR
5
DUI
3
HON
2
BEL
3
ITA
5
SIN
6
JPN
6
KOR
5
IND
7
ABU
1
VST
6
BRA
10
3 207
2013 Lotus F1 Team Lotus E21 Renault RS27-2013 2.4 V8 AUS
1
MAL
7
CHN
2
BHR
2
SPA
2
MON
10
CAN
9
GBR
5
DUI
2
HON
2
BEL
DNF
ITA
11
SIN
3
KOR
2
JPN
5
IND
7
ABU
DNF
VST BRA 5 183
2014 Scuderia Ferrari Ferrari F14 T Ferrari 059/3 1.6 V6 AUS
7
MAL
12
BHR
10
CHN
8
SPA
7
MON
12
CAN
10
OOS
10
GBR
DNF
DUI
11
HON
6
BEL
4
ITA
9
SIN
8
JPN
12
RUS
9
VST
13
BRA
7
ABU
10
12 55

Rallysport[bewerken]

Kimi Räikkönen
Räikkönen in 2010
Räikkönen in 2010
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 17 oktober 1979
Nationaliteit Vlag van Finland Finland
Statistieken in het wereldkampioenschap rally
Actieve jaren 2009 -
Teams Citroën Junior, Ice 1 Racing
Deelnames 21
Kampioenschappen 0
Overwinningen 0
Aantal podia 0
Totaal punten 55
KP overwinningen 1
Eerste rally Finland 2009
Laatste rally Groot-Brittannië 2011
Seizoen 2011
Team Ice 1 Racing
Startnummer 8
Deelnames 9
Overwinningen 0
Aantal podia 0
KP overwinningen 0
Punten 34
Plaats in stand 10
Portaal  Portaalicoon   Wereldkampioenschap rally
Räikkönen actief in een Citroën C4 WRC tijdens de Rally van Bulgarije 2010

Eind juli 2009 deed Räikkönen mee als rallyrijder in de Rally van Finland. Hij presteerde hier goed, en sloot een overstap naar rally na de afloop van zijn contract bij Ferrari niet uit. Nadat eind 2009 zijn contract is afgekocht door Ferrari (Räikkönen had nog een contract tot en met 2010) maakte hij de overstap naar het Wereldkampioenschap Rally, waarin hij vanaf 2010 uit zal komen voor het Citroën Junior Team. Tijdens de Rally van Jordanië greep hij naar zijn eerste kampioenschapspunten, en tijdens de Rally van Duitsland won hij voor het eerst een klassementsproef. Tevens won Kimi zijn eerste rally in Frankrijk, dit was een kleine rally met geen grote namen, dit was de 'Rallye Vosgien'.

In 2011 rijd Kimi voor zijn eigen team genaamd ICE 1 RACING. Dit is een motorcross team en rally team in 1 gevormd. Tijdens de rally van Zweden in 2011 reed Kimi fantastische klassementsproeven met als hoogtepunt een 4e plaats op SS15 (en was op sommige ook sneller dan achtvoudig wereldkampioen Sébastien Loeb. De rest van het seizoen verliep redelijk, maar later bleek dat Kimi het racen tegen anderen miste en terug zou keren naar de Formule 1.

In de zomer van 2012 wilde Raikkonen graag deelnemen aan de Rally van Finland, maar hij kreeg geen toestemming van zijn Formule 1 team Lotus. Wel heeft Raikkonen meermaals laten weten nog niet klaar te zijn met de rallysport en na zijn Formule 1 carrière graag weer het rally rijden wil op pikken.

Complete resultaten in het Wereldkampioenschap Rally[bewerken]

Seizoen Inschrijving Auto 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Pos. Punten
2009 Tommi Mäkinen Racing Abarth Grande Punto S2000 IER NOR CYP POR ARG ITA GRI POL FIN
NF
AUS SPA GBR - 0
2010 Citroën Junior Team Citroën C4 WRC ZWE
30
MEX
NF
JOR
8
TUR
5
NZL POR
10
BUL
11
FIN
25
DUI
7
JPN
NF
FRA
NF
SPA
NS
GBR
8
10 25
2011 Ice 1 Racing Citroën DS3 WRC ZWE
8
MEX POR
7
JOR
6
ITA ARG GRI
7
FIN
9
DUI
6
AUS FRA
NF
SPA
NF
GBR
NF
10 34

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
2006:
Fernando Alonso
Formule 1 Wereldkampioen
2007
Opvolger:
2008:
Lewis Hamilton