Kirlianfotografie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Kirlian fotografie)
Ga naar: navigatie, zoeken
Kirlianfoto van twee munten

Kirlianfotografie is het fotograferen van objecten in een hoogfrequent hoogspanningsveld met een spanning van meer dan 1000 volt. Deze methode is genoemd naar het Armeens-Russische echtpaar Semjon en Valentina Kirlian; twee Russische technici, die in de jaren 1930 toevalligerwijze deze manier van fotograferen ontdekten.

Inhoud

Opstelling [bewerken]

Het (eventueel geaarde) te fotograferen object wordt dicht bij de elektrode gebracht, waardoor het blootgesteld wordt aan een sterk elektrisch veld. Door de hoge veldsterkte ontstaan er ionisaties van de aanwezige (gas)moleculen. Daardoor ontstaan er rondom dit object kleine zwakke zichtbare kleurige ontladingen. Deze kunnen gefotografeerd worden indien het omgevingslicht afgeschermd wordt. In de praktijk kiest men vaak de volgende opstelling: op een vlakke metalen plaat die als elektrode fungeert, plaatst men de fotofilm en daar direct bovenop (of vlakbij) het te fotograferen object.

Betekenis [bewerken]

Er wordt verondersteld dat een Kirlianfoto een doorsnede laat zien van fysieke, emotionele en mentale energie. Deze energie vormt de aura van alle levende wezens. Deze methode werd verder ontwikkeld en verfijnd door Peter Mandel, een Duitse homeopaat/acupuncturist. Hij vergeleek gedurende jaren ruim 1 miljoen kirlianfoto's van zieke mensen met de uitslagen van regulier laboratoriumonderzoek. Aan bepaalde kleuren die op de foto aldus zichtbaar zijn, worden door sommigen bepaalde persoonlijke eigenschappen gekoppeld, maar ook ziekten of aandoeningen.

Aurafotografie [bewerken]

Kirlianfotografie wordt ten onrechte ook wel aurafotografie genoemd. De enig bekende mogelijke reden om de Kirlianfoto met de aura te associëren, is een oppervlakkige uiterlijke gelijkenis tussen de stralingspatronen op de Kirlianfoto en de uitstralingen die de helderziende meent waar te nemen als aura.

Hypothese van de werking [bewerken]

Ieder object heeft een grensvlak met de omgeving waarin het zich bevindt. In de lucht ontstaat daarop een grenslaag met een mengsel van verschillende gassen. Deze grenslaag wordt dynamisch beïnvloed door het uitgassen van het object. Dit uit zich voornamelijk bij levende objecten. Anderzijds worden gassen in de grenslaag opgenomen uit de atmosfeer door affiniteit of adhesie met het object.

Door ionisatie kan deze dynamische gasgrenslaag zichtbaar worden gemaakt.

Vaak zijn bij levende objecten een soort kleurige "fonteinen" of "uitstralingen" zichtbaar. Bij een afgesneden plant is dit goed zichtbaar. Het is te verklaren doordat vloeistof verdampt die zich in een vezel bevindt. Een afgesneden plant verdroogt en raakt dus door verdamping zijn vloeistoffen met een deel van de daarin opgeloste stoffen kwijt.

Bij de huid van mens of dier vindt ook uitgassen in de vorm van met kirlian zichtbaar gemaakte "uitstralingen" plaats. Het zal voornamelijk ontstaan bij zweetklieren. Eenvoudig is vast te stellen dat de verdamping ook sterk plaatsvindt bij de zogenaamde "acupunctuurpunten". Dit kan verklaard worden doordat de acupunctuurmeridianen te beschouwen zijn als vloeistofkanalen voor lichaamsvochten. In die lichaamsvochten zijn verschillende chemische componenten (ionen) opgelost. De aard van die ionen geeft een bepaalde kleur, en de doorlaatbaarheid van het weefsel voor de lichaamsvloeistoffen (de meridianen) geven de intensiteit van de uitstraling.

Externe links [bewerken]