Kirjat Arba

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Kiryat Arba)
Ga naar: navigatie, zoeken
Kirjat Arba
קריית ארבע
قرية أربع
Israëlische nederzetting Vlag van Israël
Kirjat Arba
Kirjat Arba
Situering
Land Israël / Palestina
Locatie Westelijke Jordaanoever
District (mechoz) Judea en Samaria
Gouvernement Hebron
Coördinaten 31° 32′ NB, 35° 7′ OL
Algemeen
Inwoners 6500
Foto's
Plein in Kirjat Arba
Plein in Kirjat Arba
Portaal  Portaalicoon   Israël

Kirjat Arba (Hebreeuws: קריית ארבע) is een Israëlische nederzetting op de Westelijke Jordaanoever, ten oosten van Hebron, en dicht bij deze stad gelegen.

De naam Kirjat Arba is ontleend aan de Thora, waar deze naam als een bijnaam van de stad Hebron wordt vermeld (Genesis 23:2). Kirjat Arba bevindt zich 1005 meter boven het zeeniveau en is daarmee het hoogst gesitueerd van alle nederzettingen in het Judeagebergte.

De bouw van nederzettingen als Kirjat Arba is door de VN-Veiligheidsraad in resolutie 446 van maart 1979 illegaal verklaard.[1] Gedurende de periode 1967 en 1979 werden militaire bevelen gebruikt om land te onteigenen ten dienste van de veiligheid. Op basis van deze argumenten werd de onteigening van land voor de nederzettingen Kirjat Arba, Matityahu, Beit El, nederzettingen in de Jordaan valei en andere, door het Israëlische Hooggerechtshof legaal verklaard.

In september 2003 had de nederzetting 6500 inwoners, waarvan de meerderheid Joden. Dit inwonersaantal is exclusief de 500 Israëlische inwoners van Hebron, aan welke de gemeente Kirjat Arba municipale diensten verleent. Volgens gegevens van het Israëlisch Centraal Bureau van Statistiek voor december 2001 ligt het gemiddelde inkomen van de inwoners net boven de helft van het Israëlische gemiddelde inkomen. Het socio-economische profiel ligt ook laag, 3 uit 10 op de Israëlische schaal. Het gemiddelde aantal leerlingen per klas lag op 21.[bron?]

In april 2004 kwam de nederzetting wereldwijd in de belangstelling, doordat Israël zich eenzijdig uit de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever wilde terugtrekken, onder behoud van een aantal nederzettingen, waaronder deze. Dit plan kreeg goedkeuring van de Verenigde Staten, maar leidde tot protest van onder meer de Palestijnse Autoriteit.[bron?]

In een rapport van juni 2008 (van Bimkom) wordt de Israëlische politiek met betrekking tot onteigening van Palestijns grondgebied beschreven: Landonteigening mag volgens de "Land Acquisition Law" van 1953 niet gebruikt worden voor de bouw van nederzettingen. Om deze wet te omzeilen zou een dergelijk stuk land door de regering aangemerkt worden als militaire basis, als 'publieke nut' (wegen, parken, etc.) of als 'State land'.[2] Bimkom stelt echter dat het ook voor nederzettingen zou zijn gebruikt, en stelt dat in Ma'ale Adummim, 1000 hectare Palestijns grondgebied zou zijn geconfisqueerd.[3]


Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties