Klaas Carel Faber

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Klaas Carel Faber (Haarlem, 20 januari 1922) is een Nederlands-Duitse oorlogsmisdadiger. Hij is de zoon van Pieter Faber en Carolina Josephine Henriëtte Bakker, en de broer van de oorlogsmisdadiger Pieter Johan Faber.

Inhoud

[bewerken] Activiteiten tijdens de Tweede Wereldoorlog

Samen met zijn broer Pieter Johan Faber werd hij tijdens de Tweede Wereldoorlog in Noord-Nederland berucht vanwege hun werk voor de Sicherheitsdienst, die zijn noordelijk hoofdkwartier had in het Scholtenhuis aan de Grote Markt in Groningen.

Faber was lid van de Waffen-SS en het Sonderkommando Feldmeijer, berucht vanwege de zogenoemde Silbertanne moorden. Deze moorden werden door het Sonderkommando gepleegd op onschuldige bekende Nederlanders, als represailles voor de aanslagen op NSB'ers door verzetslieden. In september 1944 werd het Sonderkommando op last van de hogere SS opgeheven. Daarnaast was Klaas Carel lid van Musserts lijfwacht en deed hij in Groningen mee aan razzia's.

Ook maakte Faber samen met zijn broer deel uit van het executiepeloton in Kamp Westerbork. De broers, die uiterst gewelddadig optraden, waren betrokken bij de executies van tientallen arrestanten in de bossen van Exloo, Westerbork en Norg.

[bewerken] Berechting en vlucht

Toen ze na de oorlog werden berecht schetste de verdediging het beeld van twee broers die opgroeiden in een echt NSB-gezin, en die volledig door het lint gingen nadat hun vader in 1944 was geliquideerd door de bekende verzetsstrijdster Hannie Schaft. De aanklager noemde de broers Faber 'de ergsten' van de medewerkers van de Sicherheitsdienst. Beide broers kregen na de oorlog de doodstraf. Pieter Johan kreeg de kogel, maar de straf van Klaas Carel werd omgezet in levenslang. Op 26 december 1952 ontsnapte hij samen met Herbertus Bikker, Sander Borgers en vier andere oud-SS'ers uit de Koepelgevangenis in Breda, waarna ze dezelfde avond via grensovergang Ubbergen naar Kleef in West-Duitsland vluchtten. Vanwege zijn dienst bij de Waffen-SS had Faber tijdens de Tweede Wereldoorlog automatisch de Duitse nationaliteit had gekregen, waardoor hij niet kon worden uitgeleverd of uitgewezen worden naar Nederland, daar Duitsland geen staatsburgers uitlevert. Het openbaar ministerie in Den Haag kwam echter wel op de hoogte van zijn verblijfplaats, maar verstrekte daarover geen informatie.

Faber ging later wonen in een armoedige flatwijk in Ingolstadt in de buurt van München. Begin augustus 2003 werd hij hier door een Nederlandse journalist opgespoord.

Op 26 januari 2007 maakte de Duitse justitie bekend dat hij en nog drie andere nog in leven zijnde Nederlandse oorlogsmisdadigers (te weten: Herbertus Bikker, Heinrich Boere en Siert Bruins) niet meer strafrechtelijk vervolgd zullen worden. In 2009 werd Boere echter toch opnieuw geschikt geacht voor berechting. In juli 2009 werd bekend, dat er in Duitsland steeds meer voorstanders waren om Klaas Carel Faber daar te vervolgen wegens oorlogsmisdaden of aan Nederland uit te leveren. Hij woont momenteel in Ingolstadt in Zuid-Duitsland.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe link

 
Persoonlijke instellingen
Boek maken