Klapvoet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

Een klapvoet[1] treedt op als de voorvoet niet goed kan worden opgetild. De voet kan niet normaal worden afgewikkeld en ploft bij het neerzetten vaak hoorbaar op de grond.

De klapvoet ontstaat door zwakte van de voetheffers (musculus extensor hallicis longus en brevis, musculus extensor digitorum longus en brevis en musculus tibialis anterior). Deze spieren zorgen respectievelijk voor het heffen van de grote teen, de overige tenen en de gehele voet. De teenheffers (extensoren) helpen ook mee bij de dorsaalflexie (heffen voet) in de enkel.

De klapvoet kan ontstaan door compressieneuropathie van de zenuwwortel L5, maar ook door compressie van de nervus peronaeus, bijvoorbeeld door langdurig met de benen over elkaar te zitten. Tevens kan de zogenaamde hanentred optreden: hierbij wordt ter compensatie de knie hoger opgetild dan normaal om te voorkomen dat de voet over de grond sleept ten gevolge van de voethefferszwakte.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.