Klassiek liberalisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Klassiek-liberalisme)
Ga naar: navigatie, zoeken
Liberalisme

Yellow flag waving.svg

Varianten

Conservatief-liberalisme
Economisch liberalisme
Klassiek liberalisme
Libertarisme
Marktliberalisme
Neoliberalisme
Progressief liberalisme

Ideologen

John Locke
Adam Smith
Alexis de Tocqueville
David Hume
Robert Nozick
John Stuart Mill
Ludwig von Mises
Isaiah Berlin
Karl Popper
John Rawls
Milton Friedman

Portaal  Portaalicoon  Politiek

Onder het klassiek liberalisme wordt verstaan een stroming binnen het liberalisme die gebaseerd is op individualisme, privaat eigendom en een kleine overheid die slechts optreedt wanneer de rechten van het individu worden geschonden. Het gaat terug op de filosofie van 17e- en 18e-eeuwse liberalen zoals John Locke en Adam Smith.

De kwalificatie klassiek is dan ook meer een gevolg van de verandering van de term liberalisme in de Verenigde Staten. Daar is de betekenis van liberalisme door toedoen van onder meer Roosevelts New Deal verschoven. Liberalen die zich niet in overheidsbemoeienis konden schikken, en daarnaast ook niet het conservatisme wilden omarmen, worden vaak als klassiek liberaal bestempeld.

Het verschil tussen klassiek liberalisme en libertarisme is klein. Ook moet het klassiek liberalisme niet met neoliberalisme worden verward, aangezien dit laatste zich richt op institutionele veranderingen. Deze veranderingen hoeven niet altijd in overeenstemming te zijn met de filosofie en maatschappijvisie van het klassiek liberalisme.

Als hedendaagse klassiek liberalen worden vaak genoemd Milton Friedman, Friedrich Hayek en Ludwig von Mises. De eerste twee wonnen beiden de Nobelprijs voor de Economie in de jaren 1976 en 1974.

Zie ook[bewerken]