Klein waterhoen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Klein waterhoen
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Mannetje klein waterhoen
Mannetje klein waterhoen
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Gruiformes (Kraanvogelachtigen)
Familie: Rallidae (Rallen, koeten en waterhoentjes)
Geslacht: Porzana
Soort
Porzana parva
(Scopoli, 1769)
Video
Vrouwtje klein waterhoen
Vrouwtje klein waterhoen
Afbeeldingen Klein waterhoen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Klein waterhoen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Het klein waterhoen (Porzana parva) is een vogel uit de familie van rallen (Rallidae). Het is een vrij kleine, verborgen levende moerasvogel.

Herkenning[bewerken]

De vogel is 17 tot 19 cm lang. Het mannetje is van onder blauwgrijs en van boven dofbruin met wat strepen. Het vrouwtje is ook van boven bruin, maar beige op de borst en buik, lichter op de bovenborst en een brede grijsblauwe wenkbrauwstreep. Beide geslachten hebben groene poten en een groene snavel met een rode snavelbasis. De vogel is lastig te onderscheiden van de kleinst waterhoen die nauwelijks kleiner is. Het geluid verschilt sterk en er is bij de kleinst waterhoen nauwelijks onderscheid tussen het mannetje en het vrouwtje.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Deze soort komt voor van zuidelijk en Midden- en Oost-Europa tot noordwestelijk China. Het is een trekvogel, vogels in het westen van het verspreidingsgebied overwinteren in Afrika, vogels meer oostelijk trekken naar Pakistan en India. Het leefgebied bestaat uit moerassen met natuurlijke vegetaties van riet en biezen afgewisseld met vrij diep water.[2]

Voorkomen in Nederland[bewerken]

De klein waterhoen is een dwaalgast in Nederland. Vanaf de 19de eeuw tot 2000 zijn er 40 bevestigde waarnemingen waaronder één broedgeval (in 1951). Sinds 2000 zijn er 11 goed gekeurde waarnemingen en een veelvoud aan mogelijk observaties.[3]

Status[bewerken]

De vogel heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) niet zo groot. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. De kleine waterhoen gaat in aantal achteruit door aantasting van het leefgebied, omdat moerassen worden drooggelegd voor agrarisch gebruik en waterlopen worden gereguleerd en hun natuurlijke oeverbegroeiing verliezen. Echter, het tempo van achteruitgang ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de klein waterhoen als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Klein waterhoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. a b Svensson, L. et al., 2012. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
  3. Dutch Avifauna. Dutch Birding Geraadpleegd op 6 juli 2014
Externe link