Kleine boomgierzwaluw

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kleine boomgierzwaluw
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Kleine boomgierzwaluw
Kleine boomgierzwaluw
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Apodiformes (Gierzwaluwachtigen)
Familie: Hemiprocnidae (Boomgierzwaluwen)
Geslacht: Hemiprocne
soort
Hemiprocne comata
(Temminck, 1824)
Afbeeldingen Kleine boomgierzwaluw op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Kleine boomgierzwaluw op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De kleine boomgierzwaluw (Hemiprocne comata) is een boomgierzwaluw uit de familie van de gierzwaluwachtigen. Het is een algemeen voorkomende broedvogel in de Indische Archipel.

Beschrijving[bewerken]

De kleine boomgierzwaluw is de kleinste van de vier soorten boomgierzwaluwen met een lengte van 15 cm. Van boven is bruin tot bronskleurig met een metaalglans. Het meest opvallend zijn de witte wenkbrauwstreep en de witte baarstreep die uitlopen in losse sierveertjes.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De kleine boomgierzwaluw komt voor in het zuiden van Myanmar en Thailand, verder het schiereiland Malakka, Sumatra, Borneo en de Filipijnen. Het is (nog) een algemene vogel van randen en open stukken in regenwouden.[2][3]

Status[bewerken]

De kleine boomgierzwaluw heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, er is echter aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat. Het tempo van deze achteruitgang ligt waarschijnlijk onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om die redenen staat deze boomgierzwaluw als niet bedreigd op de rode lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Kleine boomgierzwaluw op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3
  3. (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.