Kleinst waterhoen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kleinst waterhoen
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Baillon's crake.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Gruiformes (Kraanvogelachtigen)
Familie: Rallidae (Rallen, koeten en waterhoentjes)
Geslacht: Porzana
Soort
Porzana pusilla
(Pallas, 1776)
Afbeeldingen Kleinst waterhoen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Kleinst waterhoen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Het kleinst waterhoen (Porzana pusilla) is een kleine moerasvogel uit de familie van rallen (Rallidae). Het kleinst waterhoen is een moerasvogel die qua gedrag en uiterlijk vergelijkbaar is met de waterral.

Kenmerken[bewerken]

De vogel is 16 tot 18 cm lang. Het verenkleed lijkt op dat van een miniatuuruitvoering van de waterral (23 tot 26 cm lang). De vogel is grijsblauw van onder en dofbruin met zwarte streepjes van boven. Daardoor lijkt de kleinst waterhoen ook sterk op het mannetje van de klein waterhoen, dat bijna even groot is. De kleinst waterhoen heeft echter geen rode snavelbasis, heeft meer strepen op de onderbuik en heeft kortere slagpennen.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Het is een verborgen levende vogel van zoetwatermoerassen en plassengebieden met zeggen en riet. De vogel komt behalve in West-Europa en Noord-Afrika ook voor in delen van Azië, Zuid-Afrika, Australië, Nieuw-Guinea en Nieuw-Zeeland.

Het leefgebied bestaat uit moerasgebieden met afwisselend ondiep water en zeggevegatiaties en wat riet.

De kleinst waterhoen heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie werd in 2006 geschat op 13.000 tot 37.000 individuen, maar over trends is niets bekend. Om deze redenen staat de kleinst waterhoen als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN,[1] maar valt wel onder het AEWA-verdrag.

Het leefgebied van de vogel wordt echter aangetast door een groot aantal ontwikkelingen zoals waterpeilbeheersing en het droogleggen van moerassen voor agrarisch gebruik.

Status in Nederland[bewerken]

In de periode 1900-1996 zijn er in Nederland ca. 50 bevestigde waarnemingen met maximaal 3 per jaar, waaronder 12 bevestigde broedgevallen.[3] Volgens SOVON waren er naar schatting 2-9 broedparen in de periode 1998-2000 en waarnemingen op meer dan 20 locaties.[4] In 2005 en 2009 waren er weer bevestigde broedgevallen in het Hollands-Utrechtse plassengebied.[5] SOVON telde in 2012 37 broedparen.[6]
In 2004 is het kleinst waterhoen als verdwenen uit Nederland op de Nederlandse rode lijst gekomen; mogelijk verandert deze status bij een herziening van de rode lijst.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Kleinst waterhoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Svensson, L. et al., 2012. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
  3. van den Berg, A & C.A.W. Bosman, 1999. Avifauna van Nederland 1. ISBN 9074345131
  4. SOVON Verspreiding en aantalsontwikkeling van het kleinst waterhoen in Nederland
  5. Stichting Natuurinformatie
  6. Boele, A. et al. 2014. Broedvogels in Nederland 2012. SOVON-rapport 2014/13.
Externe links