Kleinste dwergbuidelrat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kleinste dwergbuidelrat
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Diprotodontia (Klimbuideldieren)
Familie: Burramyidae (Dwergbuidelmuizen)
Geslacht: Cercartetus (Buidelslaapmuizen)
Soort
Cercartetus lepidus
(Thomas, 1888)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De kleinste dwerbuidelrat (Cercartetus lepidus) is een klimbuideldier uit het geslacht der buidelslaapmuizen (Cercartetus).

Kenmerken[bewerken]

De kleinste dwergbuidelrat is het kleinste klimbuideldier. Het is een muisachtig diertje met een korte kop en grote, rechtopstaande oren. De bovenkant van het lichaam is (geel)grijs, de onderkant lichtgrijs (deels ook wit). De vleeskleurige, spaarzaam behaarde staart is soms bij de wortel sterk opgezwollen voor de opslag van vet. De kop-romplengte bedraagt 63 tot 70 mm, de staartlengte 60 tot 75 mm en het gewicht 6 tot 10 g.

Leefwijze[bewerken]

Deze solitaire soort is 's nachts actief, leeft zowel op de grond als in bomen en eet geleedpotigen, kleine skinks (hagedissen) en nectar. Het dier bouwt een nest van boombast en bladeren voor beschutting.

Verspreiding[bewerken]

Deze soort komt voor in eucalyptusbossen op Tasmanië en Kangaroo-eiland en in open bos en mallee in een klein gebied in het zuidoosten van Zuid-Australië en het westen van Victoria.

Verspreidingsgebied

Voortplanting[bewerken]

Vrouwtjes krijgen nesten van tot vier jongen, die na 12 weken gespeend worden. Op het vasteland wordt er het hele jaar door gepaard, op Tasmanië alleen in de zomer.

Literatuur[bewerken]

  • Groves, C.P. 2005. Order Diprotodontia. Pp. 43-70 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: A taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, Vol. 1: pp. i-xxxv+1-743; Vol. 2: pp. i-xvii+745-2142. ISBN 0 8018 8221 4
  • Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
Bronnen, noten en/of referenties