Klepel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Klepel

Met een klepel wordt meestal verwezen naar een onderdeel van een klok. Het is een hamer die tegen een bel slaat als een klok de hele, en eventueel halve, uren slaat. De klepel is vaak van metaal; bij koninklijke begrafenissen in Nederland wordt de klepel soms omkleed met leer om een doffer geluid te produceren. Houten klepels worden gebruikt bij het bespelen van klankschalen en cimbalen.

Klepelen[bewerken]

Een klepel of klepelmaaier is een gereedschap dat wordt gebruikt bij het beheer van wegbermen. Klepelen is het fijn maken van de vegetatie met behulp van roterende klepels of draaiende stalen cilinders. De plantenresten blijven liggen, wat leidt tot voedselverrijking van de bodem en een laag van halfverteerde plantenresten die voorkomt dat zaden kunnen ontkiemen. Hierdoor ontstaat een eenzijdige begroeiing van gras, paardenbloemen en boterbloemen.

Trivia[bewerken]

  • Het spreekwoord "Hij heeft de klok horen luiden, maar hij weet niet waar de klepel hangt" betekent dat iemand ergens wel over heeft gehoord, maar niet precies weet hoe het zit.