Klosterstraße

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor het gelijknamige metrostation, zie Klosterstraße (metrostation).
Klosterstraße vanuit het zuidoosten – links de achterzijde van het oude stadhuis, rechts de winkels van gebroeders Tietz, de Parochialkirche en het paleis Podewils
Ligging van de Klosterstraße
Klosterstraße met Parochialkirche; Eduard Gaertner, 1828

De Klosterstraße is een straat in het Berlijnse stadsddeel Mitte. Het is een van de oudste straten van de stad. De naam is afkomstig van het Graues Kloster, vroeger een klooster van de franciscanen, dat aan deze straat lag en waarvan thans alleen nog ruïnes resteren. Naar de straat is ook het Klosterviertel vernoemd, waar zich verschillende monumentale gebouwen bevinden.

Ligging[bewerken]

De Klosterstraße is een tamelijk rustige, ongeveer 400 meter lange zijstraat van de Grunerstraße. Ze loopt met een lichte boog naar het zuiden tot aan de Spree, kruist de Parochialstraße en de Stralauer Straße en gaat tot aan de Rolandoever.

Oorspronkelijk begon de Klosterstraße bij de Neuer Markt aan de Marienkirche. Van daar liep zij in een boog naar het zuidoosten evenwijdig met de middeleeuwse stadsmuur tot de Stralauer Straße. In het noorden eindigde de straat als doodlopende weg, die eindigde bij de stadsmuren. Na de afbraak van de muur liep de straat tot de nieuwe Friedrichstraße. De Klosterstraße bestaat thans alleen nog in het zuidelijke deel van de vroegere bedding.

Geschiedenis[bewerken]

De Klosterstraße is ongeveer net zo oud als Berlijn zelf. Ze ontstond bij de eerste uitbreiding van de stad in de eerste helft van de 13e eeuw, toen de oorspronkelijke nederzetting rond de Nikolaikirche uitgebreid werd. De Klosterstraße dateert pas uit het begin van de 18e eeuw.

Al in de middeleeuwen werd de latere Klosterstraße de belangrijkste straat van Alt-Berlin. Naast de Berlijnse zetel van de markgraven van Brandenburg in het hof nr. 35, bevonden zich ook het franciscanenklooster dat zijn naam aan de straat zou geven, en korte tijd ook de residentie van de keurvorsten van Brandenburg.

In de 17e eeuw en de 18e eeuw, kwamen er burgershuizen, zoals het Palais Podewils. Uit deze periode dateert ook de barokke "Parochialkirche".

Rond 1690 werden verschillende straatjes samengenomen onder de naam Klostergasse. Het ging om de volgende straatjes:

  • Gegen dem Grauen Kloster (tussen de Stralauer Straße en de Sieberstraße (ongeveer de tegenwoordig Grunerstraße), overkant van het klooster)
  • Neben dem Grauen Kloster (tussen de Stralauer Straße en de Sieberstraße, straatzijde van het klooster)
  • Am Georgenthor (tussen de Sieberstraße en de Rathausstraße)
  • Am Oderberger Tor (tussen de Rathausstraße en de Bischofstraße)
  • Neben der Kanzlei (tussen de Bischofstraße en de Papenstraße, straatzijde van de keurvorstelijke kanselarij)
  • Gegen der Kanzlei (tussen de Bischofstraße en de Papenstraße, overkant van de keurvorstelijke kanselarij).

Circa tien jaar later werd de Klostergasse omgedoopt tot "Klosterstraße".

In 1913 werd er het gelijknamige metrostation geopend. Het metrostation opende op 1 juli 1913, toen de Spittelmarktlinie werd verlengd naar de Alexanderplatz. Tegenwoordig is station Klosterstraße onderdeel van lijn U2.

De straat had zwaar te lijden van de bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Nadien werd het gebied deel van de heropbouw van de Alexanderplatz en omgeving. Sinds 2004 bevindt de Nederlandse ambassade in Berlijn zich in de straat.

Klosterviertel[bewerken]

De omgeving van de Klosterstraße was bekend als het Klosterviertel. Het werd begrensd door de stadsmuren en later door de vesting en de Stadtbahnviaduct, en verder door de Rathausstraße, de Molkenmarkt en de Spree.