Knikkende distel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Knikkende distel
Chardon inconnu2.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Campanuliden
Orde: Asterales
Familie: Asteraceae (Composietenfamilie)
Onderfamilie: Cichorioideae
Geslachtengroep: Cardueae
Geslacht: Carduus (Distel)
soort
Carduus nutans
L. (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De knikkende distel (Carduus nutans) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). De Nederlandse naam wordt ontleend aan dat de bloemhoofdjes knikken. In Nederland komt de soort vrij algemeen voor in de kuststreek van Noord-Holland en Zuid-Holland en is vrij zeldzaam in Zeeland en Zuid-Limburg.

De plant kan 0,3-2 m hoog worden en de stekelige stengels zijn ongevleugeld. De bladeren zijn aan de bovenkant kaal en glanzend en aan de onderzijde behaard.

De knikkende distel bloeit in Nederland in juli en augustus met 2-8 cm brede, roodpaarse, knikkende bloemhoofdjes. Een bloemhoofdje bestaat uit meer dan honderd zoet geurende bloempjes. De nectar stijgt in de 1 cm lange kroonbuis op. Vooral hommels met een lange tong en vlinders bezoeken de bloemen. Zweefvliegen gebruiken het stuifmeel als voedsel.

De kleverige vrucht is een nootje met hygroscopisch vruchtpluis, waardoor het door de wind verspreid kan worden. Ook putters en mieren zorgen voor verspreiding van de zaden. Door de aanwezigheid van een mierenbroodje worden de mieren aangetrokken. De vrucht is rijk aan olie.

De plant komt voor op droge tot matig vochtige kalkrijke gronden.

Namen in andere talen[bewerken]

De namen in andere talen kunnen vaak eenvoudig worden opgezocht met de interwiki-links.

  • Duits: Nickende Distel
  • Engels: Musk thistle
  • Frans: Chardon penché

Externe link[bewerken]