Knobbeleend

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Knobbeleend
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Comb duck.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Anseriformes (Eendvogels)
Familie: Anatidae
Geslacht: Sarkidiornis
Soort
Sarkidiornis melanotos
(Pennant, 1769)
Afbeeldingen Knobbeleend op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Knobbeleend op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Verspreiding van de knobbeleend Sarkidiornis melanotos sensu lato.

De knobbeleend (Sarkidiornis melanotos) is een vogel uit de familie Anatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1769 door Pennant.

De IOC World Bird List onderscheidt twee soorten, maar deze splitsing is geen gemeengoed. De IUCN meldt nog steeds de oude geslachtsnaam en houdt het op één soort; de soortsplitsing komt niet voor in Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World, derde druk 2003. Met Sarkidiornis melanotos sensu lato wordt zowel de Amerikaanse knobbeleend als de knobbeleend van de Oude Wereld worden bedoeld.

Beschrijving[bewerken]

Deze eend is 56 tot 76 cm groot en heeft een spanwijdte van 116 tot 145 cm en een gewicht van 1 tot 2,9 kg. Volwassen knobbeleenden hebben een witte kop met donkere vlekjes, een volledig witte nek, borst en buik. De vogel is van boven iridiserend zwart met een groene of blauwe glans. Het mannetje is aanmerkelijke groter dan het vrouwtje en heeft een grote zwarte knobbel op de snavel.

Het verschil met de Amerikaanse knobbeleend is het formaat en het verenkleed op de flanken. De Amerikaanse (onder-)soort is kleiner, met donkere flanken, bij mannetjes zwart en bij vrouwtjes grijs, terwijl dit bij de knobbeleenden van de Oude Wereld lichtgrijs en bij de vrouwtjes soms wit is.

Voorkomen[bewerken]

De soort Sarkidiornis melanotos sensu stricto komt wijdverbreid voor in Afrika en het Oriëntaals gebied.

Beschermingsstatus[bewerken]

Op de rode lijst van de IUCN heeft de soort de status veilig. In Afrika nemen de aantallen echter af. Op Madagaskar is sprake van aantasting van het leefgebied door ontbossingen en het gebruik van landbouwgif in de rijstbouw. In Senegal nemen de aantallen af door de aanleg van dammen in rivieren. Daarnaast bestaat er onverantwoord veel jacht op deze eenden.[1]

Bronnen, noten en/of referenties