Knuffelen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorbeeld van een knuffel.

Knuffelen is een liefdevol of zorgzaam lichamelijk gebaar tussen twee of meerdere personen dat meestal het omsluiten met de armen van een ander of meerdere personen inhoudt.

De knuffel is een van de meest voorkomende menselijke gebaren, naast het geven van een kus, om affectie te tonen, daarbij kan het in een intrinsieke behoefte aan geborgenheid voorzien bij mensen en dieren.

Mensen geven iemand anders een knuffel om verscheidene redenen en het geven van een knuffel heeft verscheidene emotionele en sociale functies zoals

  • het demonstreren van affectie,
  • het geven (of krijgen) van troost,
  • als aanmoediging,
  • het geven (of krijgen) van emotionele of sociale ondersteuning,
  • het tonen van begrip en/of appreciatie,
  • het geven of krijgen van genegenheid en geborgenheid,
  • het delen van een emotie (zowel verdriet, onmacht, angst als blijdschap),
  • het aangeven van acceptatie van een ander zijn of haar emotie,
  • spontane uiting van blijdschap en vieren van overwinning
  • bevestigen van een vriendschaps-, hechtings-(opvoeder-kind), vertrouwens- of liefdesband,
  • vriendschappelijke begroeting en het nemen van afscheid,

Mensen van alle leeftijden hebben nood aan deze intrinsieke behoeften. Er zijn echter mensen die knuffels niet prettig vinden. Dit komt voor bij mensen die lijden aan autisme.[bron?] Vooral kinderen worden door hun ouders en opvoeders vaak geknuffeld.

Voornamelijk omdat de eigenschap om behoeften uit te stellen of te onderdrukken zich pas geleidelijk ontwikkelt met het ouder worden. Het geven van een knuffel kan deze behoeften direct invullen. [1] Ook bevinden kinderen zich in een afhankelijkheidspositie ten opzichte van hun ouder of zorggever en gaat een knuffel bevestiging van de affectie en zekerheid van deze zorg en bescherming geven voor het kind. Dit is noodzakelijk voor de ontwikkeling van een veilige gehechtheid en een gezonde psychologische en emotionele ontwikkeling van het kind.

In tegenstelling tot sommige andere vormen van lichamelijke intimiteit, rust op het geven van een knuffel in het openbaar in vele landen, religies, culturen, binnen families en tussen verschillende leeftijden en gender, geen stigma.

Knuffels kunnen variëren in intensiteit en naar plaats van aanraking. Een "aai over de bol" is een typisch lichte vorm van knuffelen gericht op het hoofd. Er bestaan ook expressievere manieren om te knuffelen zoals glomping.

Ook een knuffelbeest wordt vaak vooral bij kinderen gebruikt om de behoefte voor te knuffelen deels op te vangen wanneer de zorggever niet in de buurt kan zijn, zij het dat het hier niet om een tweerichtingsverkeer gaat.

Knuffelen in de betekenis van het woord is niet op seksuele opwinding gericht. Het knuffelen met een seksuele lading, vaak in combinatie met bijvoorbeeld streling, wordt dan vrijen of minnekozen genoemd. Een intieme wijze van knuffelen wordt ook weleens bambiseks genoemd.

Er is een campagne om gratis knuffels te bieden; de free hugs-campagne. In het kader van deze campagne wordt mensen op straat een knuffel aangeboden.[2]

Bronnen, noten en/of referenties