Koenraad III van Wittelsbach

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Koenraad van Wittelsbach (ca. 1120/1125Riedfeld, 25 oktober 1200) was een zoon van Otto IV van Wittelsbach en een broer van Otto I van Beieren. Hij studeerde in Salzburg en Parijs.

Op het concilie van Lodi in 1161 benoemde keizer Frederik I Barbarossa hem tot aartsbisschop van Mainz om de strijd tussen Rudolf van Zähringen en Christiaan I van Mainz te beëindigen. Op hetzelfde concilie benoemde Barbarossa de tegenpaus Victor IV tegen paus Alexander III. Na Victors dood in 1164 koos Rainald van Dassel, de aartsbisschop van Keulen, Paschalis III tot tegenpaus in Lucca. Koenraad weigerde de nieuwe tegenpaus te steunen en viel daardoor in ongenade bij Frederik Barbarossa. Hij vluchtte naar Frankrijk en naar Rome en zijn diocees werd ingepalmd door Christiaan I van Buch, alhoewel paus Alexander III hem nog steeds als wettige aartsbisschop van Mainz erkende. Op 18 december benoemde de paus hem tot kardinaal. Later benoemde de paus hem tot bisschop van Sora in Campanië. Koenraad vluchtte vooraleer Christiaan Rome innam met een keizerlijk leger. Door het verdrag van Venetië van 1177 werd de paus verplicht om Christiaan te erkennen als de wettige aartsbisschop van Mainz. Koenraad werd gecompenseerd door het aartsbisdom Salzburg (als Koenraad III). Koenraad bleef zichzelf echter beschouwen als de enige wettige aartsbisschop van Mainz.

Op de rijksdag van Gelnhausen in april of mei 1187 overtuigde Koenraad de bisschoppen ervan om de keizer te steunen tegen Rome. Op een concilie einde 118 in Mainz, werd de Derde Kruistocht aangekondigd. Koenraad leidde een kruisvaardersleger. Na de dood van keizer Hendrik VI, koos Koenraad in 1196 voor de jonge Frederik II. Als pauselijk legaat in het Heilig Land bepleitte hij de zaak van Raymond-Roupen om Bohemund III op te volgen in Antiochië. In naam van de paus kroonde hij in 1199 Leo II van Armenië tot koning van Armenië en vazal van het Heilige Roomse Rijk. Terug in Duitsland, slaagde hij er in 1200 om een wapenstilstand te bereiken tussen de Hohenstaufen en de Welfen.

Als kardinaal-bisschop van Sabina tekende Koenraad tussen 1166 en 1199 de pauselijke bullen. Na de verkiezing van Ubaldo Allucingoli tot paus in 1181 werd hij de nieuwe deken van het college van kardinalen.

Voorganger:
Christiaan I van Buch
Aartsbisschop van Mainz
1161-1165
Opvolger:
Christiaan I van Buch
Voorganger:
Adalbert III van Bohemen
Aartsbisschop van Salzburg
1177-1183
Opvolger:
Adalbert III van Bohemen
Voorganger:
Christiaan I van Buch
Aartsbisschop van Mainz
1183-1200
Opvolger:
Leopold II van Schönfeld & Siegfried II van Eppstein