Koeweit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
دولة الكويت
Dawlat al-Kuwayt
Vlag van Koeweit Wapen van Koeweit
(Details) (Details)
Koeweit
Basisgegevens
Officiële landstaal Arabisch
Hoofdstad Koeweit
Regeringsvorm Constitutionele monarchie (Emiraat)
Staatshoofd Emir Sabah Al-Ahmad Al-Jaber Al-Sabah
Regeringsleider Jaber Al-Mubarak Al-Hamad Al-Sabah
Religie Moslim 85%
Oppervlakte 17.818 km² [1] (-% water)
Inwoners 3.065.850 (2011)[2]
2.695.316 (2013)[3] (151,3/km² (2013))
Overige
Volkslied Al-Nasheed Al-Watani
Munteenheid Koeweitse dinar (KWD)
UTC +3
Nationale feestdag 26 februari
Web | Code | Tel. .kw | KWT | 965
Voorgaande staten
Protectoraat Koeweit Protectoraat Koeweit 1961 (Onafhankelijk van het Verenigd Koninkrijk)
Portaal  Portaalicoon   Landen & Volken
Kaart van Koeweit

Koeweit, officieel de Staat Koeweit, is een klein olierijk Emiraat op het Arabisch Schiereiland in Azië aan de kust van de Perzische Golf, grenzend aan Saoedi-Arabië in het zuiden en Irak in het noorden. De hoofdstad van de monarchie is de gelijknamige stad, Koeweit.

Het land behoort tot de Arabische Liga.

Geografie en klimaat[bewerken]

Koeweit is een klein land, ongeveer de helft van Nederland. Het is onderdeel van de Grote Arabische Woestijn en Koeweit heeft geen bergen, rivieren of meren van betekenis. Het hoogste punt ligt op 304 meter boven zeeniveau.[4] Aan de noordkust van de Perzische Golf ligt een aantal eilanden, zie hiervoor: Lijst van eilanden van Koeweit, waarvan Bubiyan het grootste is. In het noorden en westen grenst het land voor 244 kilometer aan Irak en deelt verder een grens van 222 kilometer met Saudi-Arabië.[4] De kustlijn heeft een lengte van 499 kilometer. Minder dan 1% van het land kan voor de landbouw worden gebruikt.[4] De hoge temperatuur en een gebrek aan zoet water maken de omstandigheden voor landbouw zeer ongunstig.

De belangrijkste steden zijn Koeweit en Hawalli.

Koeweit heeft een woestijnklimaat en het is er heet en droog. De gemiddelde hoog temperatuur ligt op 34°C en de gemiddeld laag temperatuur op 20°C. De hoeveelheid neerslag is gemiddeld iets meer dan 110 millimeter per jaar en in december en januari valt de meeste regen. In de zomer komen zandstormen voor.

Demografie[bewerken]

Arabieren maken circa 57% van de bevolking van Koeweit uit. In de 20e eeuw is de bevolking van Koeweit, vooral door inwijking van arbeiders (de zogeheten expats), vervijftigvoudigd, van enkele tienduizenden inwoners[5] naar 2.695.316 (2013). Onder de expats zijn veel stateloze Arabieren (aangeduid als bedoen (= Arabisch voor zonder, niet te verwarren met Bedoeïenen)).

In Koeweit leven veel gastarbeiders uit landen als Pakistan, India, Bangladesh, Nepal en de Filipijnen. Zij worden soms slecht behandeld, vooral de vrouwen die werken als huishoudelijke hulp.[6]

Religie[bewerken]

Meer dan 85% van de inwoners van Koeweit is moslim. Circa 10% is christen, vooral gastarbeiders uit de Filipijnen. Deze mogen hun geloof belijden, maar evangeliseren is streng verboden. De St. Paulus kerk (geconsacreerd in 1956) staat in Ahmadi.[7] Voor de eigen inwoners is het officieel verboden over te gaan tot een andere godsdienst. In 2012 is een wetsvoorstel ingediend die het verbiedt andere dan Islamitische bedehuizen te bouwen.[8] Vergeleken met omringende landen valt de vervolging van Christenen mee.

Geschiedenis[bewerken]

Koeweit was deel van het Abbasidenrijk vanaf de 8e eeuw. Het werd later opgenomen in het Ottomaanse Rijk (16e eeuw), waar het uiteindelijk een zekere vorm van autonomie verkreeg als prinsdom. De huidige heersende familie stamt af van een van deze prinsen, sjeik Sabah I bin Jaber, die heerste van 1752 tot 1762.

In 1899 tekende de toenmalige prins, sjeik Mubarak Al-Sabah, een verdrag met de Britten, waarmee het een Brits protectoraat werd. In 1914 erkende de Britse overheid Koeweit als een onafhankelijke overheid, zij het nog onder Britse protectie. In 1961 werd Koeweit volledig onafhankelijk. Inmiddels had de ontdekking van olie tot grote rijkdom geleid. Dit trok veel gastarbeiders aan, die geen staatsburgerschap konden verwerven.

Hoewel het een bondgenoot was van Irak tijdens de Irak-Iranoorlog, werd het bezet en geannexeerd door Irak op 2 augustus 1990. De bezetting was het begin van de Golfoorlog van 1990-1991, waarin Koeweit op 26 februari 1991 door een internationale coalitie onder leiding van de Verenigde Staten werd bevrijd.

Na het conflict in 1990-1991 kreeg Irak een herstelbetaling opgelegd door de Veiligheidsraad van de VN op grond van het bepaalde in Hoofdstuk VII van het VN-Handvest.

Tot 1991 vormden Palestijnen 30% van de bevolking van Koeweit. Toen Irak het land binnenviel koos de PLO, onder leiding van Yasser Arafat, de kant van Saddam Hoessein. Na de bevrijding van Koeweit werden veel Palestijnen uit Irak verdreven.[9][10] Inmiddels zijn Palestijnen weer welkom, maar hebben ze nog steeds geen recht op werk in de publieke sector.

Staatsinrichting[bewerken]

Het staatshoofd is de emir, een semi-erfelijke titel. De emir benoemt de eerste minister, momenteel de kroonprins. Een ministerraad staat de eerste minister bij in zijn taak als regeringsleider.

De Majlis-al-Oemma van Koeweit, het parlement (met recht van initiatief), bestaat uit vijftig leden. De leden worden voor vier jaar gekozen. In 1999 werd een decreet van de Emir tot toekenning van het kiesrecht aan vrouwen door het parlement ongedaan gemaakt, maar sinds 2005 zijn ook vrouwen stemgerechtigd en mogen zij gekozen worden.[11] Op 12 juni 2005 werd de eerste vrouwelijke minister benoemd.[12]

Op 4 maart 2007 bood het kabinet zijn ontslag aan, nadat het parlement een motie van wantrouwen tegen de minister van volksgezondheid had uitgesproken.[13]

Gouvernementen[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie gouvernementen van Koeweit voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Koeweit is verdeeld in zes gouvernementen (muḩāfaz̧at):

  • Ahmadi (Arabisch: الأحمدي, Al Aḩmadī)
  • Farwaniya (Arabisch: الفروانية, Al Farwānīyah)
  • Al-Asimah = Arabisch voor Hoofdstad (Arabisch: العاصمة, Al Kuwayt (Al ‘Āşimah))
  • Jahra (Arabisch: الجهراء, Al Jahrā’)
  • Hawalli (Arabisch: حولى, Ḩawallī)
  • Mubarak Al-Kabier (Arabisch: مبارك الكبير, Mubārak al Kabīr)

Economie[bewerken]

Olieproductie Koeweit tussen 1965-2012. Bron: BP statistical review of world energy 2013.

De economie van Koeweit draait vooral op de grote oliereserves. De olieproductie ligt tussen de 2,5 en 3 miljoen vaten per dag en heeft hiermee een dominant aandeel in de economische activiteiten van het land. Het bruto binnenlands product (bnp) bedroeg in 2010 zo’n $ 125 miljard.[14] De hoogte van het bnp wordt sterk beïnvloed door de olieproductie en nog meer door fluctuaties in de olieprijs. De export bestaat nagenoeg volledig uit olie en olieproducten en bijna alles moet geïmporteerd worden. Desondanks heeft Koeweit een enorm overschot op de handelsbalans. In de periode 2007 tot en met 2010 was het gemiddelde overschot 33% van het bnp.[14]

De overheidsinkomsten bestaan ook bijna volledig uit olieopbrengsten. Slechts één zesde van de inkomsten zijn niet aan de olie gerelateerd. Hierbinnen maken de inkomsten van beleggingen het grootste deel uit en andere inkomsten, waaronder belastingen, zijn minimaal. De inkomsten liggen ver boven de uitgaven waardoor de begroting een groot overschot vertoond, en dit al sinds eind jaren 90.[14] De regering heeft al in 1953 een apart fonds opgericht, de Kuwait Investment Authority (KIA), die de overschotten in binnen- en buitenland belegd. Op zijn minst gaat 10% van de olie-inkomsten in dit fonds bestemd voor toekomstige generaties. Wanneer de olie-inkomsten gaan dalen als de reserves zijn uitgeput, is dit de spaarpot waaruit geleefd kan worden. Hoeveel geld KIA heeft belegd, is geheim. Het vermogen wordt door buitenstaanders geschat op meer dan $ 400 miljard.[15]

De werkloosheid is laag en was in 2010 bijna 3%.[14] Circa 80% van de Koeweiti werken in functies die aan de overheid zijn gerelateerd, slechts 7% heeft een baan in het bedrijfsleven.[14] Er is een zeer grote groep buitenlandse werknemers die vooral in private sectoren actief zijn. De 2,5 miljoen buitenlanders vertegenwoordigen twee derde van de totale bevolking.[16] Vanwege dit hoge aandeel komen er initiatieven om dit aantal terug te dringen[16] Worden zij werkloos dan moeten zij het land verlaten. Wanneer een Koeweiti 55 jaar wordt, gaat hij met pensioen.[14]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Verenigde Naties 2011
  2. (en) Laatste census 20 april 2011 (via V.N.)
  3. (en) Niet officiële schatting CIA Factbook juli 2013 (berekend door US Bureau of the Census)
  4. a b c CIA The World factbook, Kuwait, geraadpleegd op 14 maart 2014
  5. WESP: historical demographical data
  6. (en) Peace Fails to Stop Female Workers’ Exodus
  7. St. Pauls Chuch Kuwait
  8. Trouw, d.d. 4 april 2012: Kerk in Koeweit dicht na Saoedische fatwa
  9. AFTER THE WAR: Kuwait; Palestinians in Kuwait Face Suspicion and Probable Exile
  10. Angry welcome for Palestinian in Kuwait
  11. (en) Kuwaiti women win right to vote, BBC News, 17 mei 2005
  12. (en) Kuwait appoints first woman minister, Al Jazeera English, 14 juni 2005
  13. (en) Government of Kuwait steps down, BBC News, 4 maart 2007]
  14. a b c d e f (en) IMF Kuwait 20102 article IV consultation, country report No. 12/150, juni 2012, geraadpleegd op 14 maart 2014
  15. (en) SWF Institute Fund rankings, geraadpleegd op 14 maart 2014
  16. a b (en) Gulf news Kuwait MP calls for deportation of 1.4 million expats, 18 februari 2014, geraadpleegd op 14 maart 2014