Kolonistenagame
| Kolonistenagame IUCN-status: Niet geëvalueerd (2011) |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Agama agama Linnaeus, 1758 |
|||||||||||||||
 Afbeeldingen Kolonistenagame
|
|||||||||||||||
Kolonistenagame op  Wikispecies
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De kolonistenagame (Agama agama) is een hagedis uit de familie agamen (Agamidae).
Inhoud |
[bewerken] Leefomgeving
De kolonistenagame komt in een groot deel van oostelijk Afrika in de rotsachtige gebieden voor. Een plek waar deze agamesoort zeker te vinden is, is bijv. de babooncliff in het Nakuru National Park van Kenia. Verder is hij in grote aantallen aanwezig op Mount Kenya, Kilimanjaro in Tanzania. Ook in het noordelijke deel van Kenia, centraal Tanzania en centraal Oeganda is hij te vinden. Ondersoorten worden o.a. aangetroffen in West-Afrika tot aan Senegal en richting het noorden tot aan Egypte. De kolonistenagame is terug te vinden vanaf zeeniveau tot op ongeveer een hoogte van 2200 meter. Hij geeft de voorkeur aan rotsachtige omgevingen, maar ook gebieden met grote bomen.
In gevangenschap (terraria) verkiest deze soort een ruime bodemoppervlakte, gecombineerd met klimgelegenheid. Waarbij gebruikt wordt gemaakt van een ruwe achterwand waar de dieren hun nagels kunnen aan slijten. Genoeg schuilplaatsen zijn nodig om deze schuwe dieren te onthouden van stress.
[bewerken] Uiterlijk
De kolonistenagame is een van de meest kleurrijke agamesoorten. Het mannetje heeft een prachtig blauw lichaam met lichtblauwe vlekken. Over de lengte van zijn rug loopt een lichte streep die bij zijn nek langzaam overgaat in de kleur oranje. De ongeveer 12 tot 14 cm lange staart heeft blauwe en lichtblauwe ringen. Ook de voor- en achterpoten zijn blauw. De kop van het mannetje heeft een prachtige opvallende oranje kleur.
De vrouwtjes en de jongen zijn bruin met een wat roodbruine vlek boven de voor- en achterpoten. Over twee lengtes van hun rug loopt een serie lichte groene vlekken. Ook de kop van het vrouwtje en de jongen heeft een bruine kleur. Een volwassen kolonistenagame heeft gemiddeld een lengte tussen de 20 tot 30 centimeter. De maximale afmeting van deze agamesoort is 35 centimeter. De vrouwtjes hebben vaak een iets 'dikker' lichaam dan de mannetjes.
[bewerken] Gedrag
Deze agame is voornamelijk overdag actief. Hij leeft bij voorkeur op rotsen maar houdt zich ook op in grote bomen. 's Nachts trekt hij zich terug in rotsspleten of boomholtes. De kolonistenagame leeft in kleine 'kolonies'. Er is één dominant mannetje dat zich meestal in het midden van een groep vrouwtjes bevindt en de groep in de gaten houdt. Als een indringer het territorium van de groep binnenkomt dan valt het dominante mannetje direct aan. Bij een aanval beweegt het mannetje zijn kop op en neer. De twee individuen cirkelen vervolgens om elkaar heen waarna ze elkaar aanvallen en bijten en elkaar slaan met de staart. De verliezer vlucht tenslotte weg.
Het op en neer bewegen van de kop van de kolonistenagame, wat iets weg heeft van opdrukken, wordt door sommige moslims als beledigend ervaren. Volgens hen zouden de agames hen belachelijk proberen te maken door het moslim gebed na te bootsen.
Agames eten voornamelijk insecten. Mieren zijn een favoriete maaltijd. De kolonistenagame gaat soms naast een mierenspoor zitten om de passerende mieren rustig op te peuzelen. Behalve insecten eten agames gras, fruit en bloemen.
De agames vallen zelf vaak ten prooi aan mangoesten, roofvogels en slangen.
[bewerken] Voortplanting
Het vrouwtje van de kolonistenagame legt gemiddeld 5 tot 9 eieren. De eieren worden meestal gelegd aan het begin van het regenseizoen. De eieren worden begraven in een daarvoor geschikt hol of in het losse zand. Ze komen uit na een periode van 50 tot 60 dagen. De eieren vallen soms ten prooi aan mangoesten.
[bewerken] Ondersoorten
Er worden vier ondersoorten erkend;[1]
[bewerken] Galerij
[bewerken] Bronvermelding
Referenties
Bronnen
|
