Komeet Halley

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1P/Halley
De komeet van Halley, gefotografeerd vanaf Paaseiland in maart 1986
De komeet van Halley, gefotografeerd vanaf Paaseiland in maart 1986
Baankarakteristieken
Halve grote as 17,8 AE
Periheliumafstand 0,586 AE
Apheliumafstand 35,1 AE
Periode 75,3 jaar
Glooiingshoek 162,3°
Excentriciteit 0,967
Fysische karakteristieken
Diameter 15x8x8 km
Massa 2,2×1014 kg
Dichtheid 0,6 g/cm³ (?)
Rotatieperiode 52,8 u
Spectraalklasse N.V.T.
Albedo 0,04
Geschiedenis
Ontdekker Griekse schrijver 466 voor Christus.
Portaal  Portaalicoon   Astronomie

De komeet 1P/Halley, ook bekend als de komeet (van) Halley, is een van de bekendste en helderste periodieke kometen. De komeet is genoemd naar Edmond Halley, die voor het eerst vaststelde dat kometen waarover in de geschiedenis geschreven was, volgens een bepaald patroon verschenen, zodat ze dezelfde komeet moesten zijn. Hij voorspelde dat de komeet in 1758 zou terugkeren. Deze voorspelling klopte. De verschijning in 1758 was op Hawaï groot nieuws: daar werd de komeet gezien als de aankondiging van de aanstaande heerschappij van koning Kamehameha I.

De komeet van Halley heeft een omlooptijd van ongeveer 76 jaar. De oudst bekende waarneming dateert waarschijnlijk uit 466 voor Christus.[1] Onder andere Chinese, Babylonische en oud-Europese astronomen omschreven de komeet. De laatste passage van de aarde was in 1986, hoewel de komeet toen nauwelijks met het blote oog te zien was. In 2061 wordt de komeet Halley weer verwacht.

In 1986 passeerde de ruimtesonde Giotto de kern van de komeet. De beelden die Giotto doorstuurde, toonden voor het eerst de vorm van zo'n kern.

Levensduur[bewerken]

De komeet van Halley, gefotografeerd door het vliegende Kuiper Observatorium in april 1986
De oudst bekende afbeelding van de komeet van Halley op het Tapijt van Bayeux uit 1068.

Waarnemingen bij andere kometen hebben aangetoond dat een komeet geen lang leven beschoren is als hij vaak in de buurt van de zon komt. De astronoom Jan Hendrik Oort veronderstelde dan ook dat er een verre wolk (Oortwolk) bestaat met miljoenen kometen, die elk slechts zelden in de buurt van de zon komen. De logische vraag is dan ook hoe een kort-periodieke komeet als de komeet van Halley zo lang kan bestaan.

Het antwoord is dat ook deze komeet ooit voor het eerst uit de Oortwolk loskwam en de zon naderde, misschien 2500 jaar geleden. Doordat een komeet een relatief kleine massa heeft, wordt hij gemakkelijk door een planeet uit zijn baan getrokken. Zo kwam de komeet in een kort-periodieke baan met een omlooptijd van 76 jaar. Daarmee is het lot van deze komeet bezegeld - over enkele eeuwen zal de komeet van Halley niet meer bestaan.

Eigenschappen[bewerken]

Uit waarnemingen door de ruimtesonde Giotto bleek dat de kern van Komeet Halley een langwerpig, taps toelopend voorwerp is (ongeveer 16 x 8 km), met stof/water-fonteinen op 10% van het oppervlak en een temperatuur van 320 - 400 K en albedo 0,04. Er waren bergen en dalen te zien.[2]

Trivia[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://www.powned.tv/nieuws/tech/2010/09/vroegste_melding_komeet_van_ha.html
  2. Brandt, J.C. en Chapman, R.D.: Introduction to comets, Cambridge University Press 2004 p. 232-237