Koningin Charlotte-eilanden
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
|
|
 |
|
|
|
|
| Land | Canada |
| Locatie | Grote Oceaan |
| Coördinaten | 53° 34′ NB 132° 27′ WL |
|
|
|
| Oppervlakte | 10.180 km² |
| Inwoners | ca 3500 |
De Koningin Charlotte-eilanden (Engels: Queen Charlotte Islands; Haida: Haida Gwaii) zijn een Canadese archipel in de Grote Oceaan. Bestuurlijk behoort het gebied tot de provincie Brits-Columbia.
De eilandengroep heeft een oppervlakte van 10.180 km² en er wonen ongeveer 3500 mensen, waarvan de meesten Haida-indianen en hun nakomelingen zijn. Het bestaat naast de twee hoofdeilanden Grahameiland en Moresby-eiland uit ongeveer 200 kleinere eilanden. Ze worden van het Canadese vasteland gescheiden door de Straat Hecate.
De archipel werd voor het eerst bezocht in 1774 door Juan Pérez. Hij landde op het meest noordelijke eiland Langara dat hij noemde naar de Spaanse marine-officier Juan de Lángara. In 1778 bezocht James Cook de eilanden, in 1787 gevolgd door George Dixon. Hij vernoemde de eilanden naar zijn schip de Queen Charlotte, dat op haar beurt genoemd was naar de Britse koningin Charlotte, vrouw van koning George III.
