Victoria van het Verenigd Koninkrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Victoria

1819-1901

Periode	1837-1901
Voorganger	Willem IV
Opvolger	Eduard VII

Vader	Eduard, hertog van Kent
Moeder	Victoria van Saksen-Coburg-Saalfeld
Dynastie	Hannover

Alexandrina Victoria (Kensington Palace (Londen), 24 mei 1819 – Osborne House (Isle of Wight), 22 januari 1901) was koningin van het Verenigd Koninkrijk van 1837 tot 1901 en keizerin van Indië van 1877 tot 1901.

[bewerk] Leven

Victoria was de dochter van Eduard, hertog van Kent (de vierde zoon van koning George III) en prinses Victoria van Saksen-Coburg-Saalfeld (een zuster van de Belgische koning Leopold I). Later staken geruchten de kop op dat zij zou zijn voortgekomen uit de relatie die haar moeder had met haar privé-secretaris, de Ierse Sir John Conroy, maar sluitende bewijzen hiervoor zijn er niet.

Op 20 juni 1837 werd Victoria de opvolger van koning Willem IV. Op 10 februari 1840 trouwde zij met haar neef Albert, zoon van hertog Ernst I van Saksen-Coburg-Gotha. Beiden waren kleinkinderen van hertog Frans van Saksen-Coburg-Saalfeld. Het huwelijk werd gewenst door de wederzijdse ouders, maar ook door de beide partners zelf. In het begin van het huwelijk ontstond er niettemin enige wrijving tussen de twee, omdat Albert een actieve rol wilde spelen in het landsbestuur. Dit geschil werd spoedig bijgelegd en het huwelijk groeide uit tot een groot succes. Zij kregen negen kinderen en Victoria raakte via hun huwelijken later verwant aan vele Europese vorstenhuizen. Zij werd, met haar bijna 65-jarige regeringsperiode, de langstregerende vorst uit de geschiedenis van de Britse vorstenhuizen.

De Britse monarchie was bij haar aantreden verre van populair. Met name de losbandige levensstijl van haar oom George IV had voor veel weerzin gezorgd. Die weerzin had - in politieke zin - onder meer geleid tot de vestiging van een constitutionele monarchie. Zij streefde naar een verbetering van de reputatie door een onkreukbaar leven te leiden. Haar strenge levenswijze diende als voorbeeld voor het volk, en de term ‘Victoriaans’ ging later een eigen leven leiden als betiteling voor een ingetogen levenshouding en uitermate preutse opvattingen. Het Victoriaanse tijdperk werd echter ook gekenmerkt door grote politieke ontwikkelingen, economische groei en uitbreiding van het imperium.

Victoria was nog maar 18 jaar oud toen zij de troon besteeg. De onervaren koningin liet zich grotendeels leiden door minister-president Lord Melbourne, met wie zij een goede relatie opbouwde. Na haar huwelijk kreeg haar man meer invloed. Haar politieke voorkeur ging - zeker in het begin -uit naar de Liberalen. In haar hofhouding nam ze aanvankelijk uitsluitend liberalen op. Er kwam pas verandering in toen Lord Melbourne de verkiezingen verloor en de regering moest overlaten aan de conservatieve sir Robert Peel. Aanvankelijk konden ze slecht met elkaar overweg - ook omdat Peel van vrij eenvoudige komaf was - maar later leerde Victoria hem - en zijn gedachtegoed - steeds meer waarderen. Zij streefde naar een belangrijke rol van het land op wereldschaal. De Anglicaanse Kerk was in haar ogen de onbetwiste staatskerk, waarmee zij de rooms-katholieke Ieren tegen de haren in streek. Door haar sterke wil en duidelijke opvattingen overschreed zij soms de grenzen van haar mogelijkheden. Zo liet zij soms al te duidelijk blijken naar welke minister-president haar voorkeur uitging (William Lamb, burggraaf van Melbourne en met name Benjamin Disraeli) en naar welke niet (de liberalen Palmerston en Gladstone).

De dood van haar echtgenoot Albert in 1861 schokte haar dusdanig dat zij zich twintig jaar lang uit het openbare leven terugtrok. Uit deze periode stamt de betiteling ‘de weduwe van Windsor’.

Benjamin Disraeli drong er bij haar op aan de titel keizerin van Indië aan te nemen. Zij aanvaardde dit eerbetoon dankbaar als beloning voor haar streven naar de enorme gebiedsuitbreiding en vergroting van de Britse macht in de wereld. Op 1 januari 1877 werd zij in Delhi tot keizerin uitgeroepen, hoewel zij zelf Brits-Indië nooit bezocht.

In 1887 vierde de immens populaire koningin haar gouden jubileum, en in 1897 haar diamanten jubileum.

Victoria en haar man, prins-gemaal Albert met hun jonge gezin, door Franz Xaver Winterhalter.

Victoria stierf in 1901 op het eiland Wight en werd begraven in het Frogmore Mausoleum bij Windsor Castle. Haar oudste zoon volgde haar op als Eduard VII. Haar tweede zoon Alfred was sinds 1893 hertog van Saksen-Coburg-Gotha.