Koninklijke Marokkaanse luchtmacht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koninklijke Marokkaanse luchtmacht
القوات الجوية الملكية المغربية
Roundel van de Marokkaanse luchtmacht
Roundel van de Marokkaanse luchtmacht
Land Vlag van Marokko Marokko
Oprichting 19 november 1956
Leiding
Opperbevelhebber Mohammed VI van Marokko
Slagkracht
Troepensterkte* 5000
Aantal vliegtuigen* 120
Aantal helikopters* 55

De Koninklijke Marokkaanse luchtmacht (RMAF, القوات الجوية الملكية المغربية, al-Quwwat al-Jawwiyah al-Malakiyah al-Maghribiyah, Force Aérienne Royale Marocaine) is de luchtmacht van het Marokkaanse leger.

Geschiedenis[bewerken]

De Marokkaanse luchtmacht werd opgericht op 19 november 1956 als de Aviation Royale Chérifienne. De nieuwe luchtmacht erfde moderne bases van Frankrijk, Spanje en de Verenigde Staten. In 1961 werd het de Force Aérienne Royale Marocaine (Koninklijke Marokkaanse Luchtmacht) en werden ook gevechtsvliegtuigen en bommenwerpers aangekocht van de Sovjet-Unie. Door politieke moeilijkheden met de USSR kocht Marokko later in de jaren zestig vliegtuigen en helikopters in de VS en later, in de jaren zeventig, ook in Frankrijk.

De restanten van de staart van een Marokkaanse bommenwerper die decennia eerder door Polisario was neergehaald in Tifariti.

Bij het begin van het conflict in de Westelijke Sahara eind jaren zeventig waren de Fouga Magisters de eerste toestellen die in actie kwamen. In die oorlog verloor de Marokkaanse luchtmacht een F-5A en twee RF-5A's. Vervolgens werden twintig F-5E's en vier F-5F's gekocht met financiële steun van Saoedi-Arabië. Een groot probleem met de F-5 was dat het bereik van het gevechtsvliegtuig te klein was voor missies in de enorme Saharawoestijn. Om dit probleem op te lossen werden vier tankvliegtuigen gekocht. De Mirages F1 verdedigden Marokko tegen Algerije en Libië die tegenstander Polisario steunden.

De Mirage-piloten werden opgeleid in Frankrijk en tussen 1978 en 1982 ontving Marokko drie leveringen met in totaal vijftig toestellen. Aangezien Marokko noch door Algerije noch door Libië werd aangevallen, werden ze ingezet voor luchtaanvallen tegen Polisario. In de jaren negentig wilde de Marokkaanse luchtmacht opnieuw moderniseren door Mirages 2000 of F-16's aan te schaffen, doch de financiën hiervoor kwamen toen niet rond.

Later plaatste de Marokkaanse overheid een order bij het Amerikaanse Lockheed Martin voor 24 F-16's. De laatste drie gevechtsvliegtuigen werden in augustus 2012 afgeleverd aan de Marokkaanse luchtmacht. Met de order was een bedrag van 2,5 miljard dollar gemoeid.[1]

Luchtmachtbases[bewerken]

Koninklijke Marokkaanse luchtmacht (Marokko)
Rabat
Rabat
Meknes
Meknes
Kenitra
Kenitra
Casablanca
Casablanca
Sidi Limane
Sidi Limane
Ben Guerir
Ben Guerir
Marrakesh
Marrakesh
Marokko.
Koninklijke Marokkaanse luchtmacht (Westelijke Sahara)
Hassaneiland
Hassaneiland
Westelijke Sahara.
Rabat Salé/Internationale luchthaven (basis 1)
Puma, Chinook, Bell, Gulfstream, Falcon, Beech, Cessna.
Meknes Bassatine (basis 2)
F-5, Alpha Jet.
Kenitra (basis 3)
C-130, CN235, Falcon, Beech.
Casablanca/Luchthaven Mohammed V
Helikopters van de Koninklijke Marokkaanse marine: Dauphin.
Sidi Slimane (basis 5)
Mirage F1.
Ben Guerir (basis 6)
F-16.
Marrakesh/Internationale luchthaven Marrakesh-Ménara (luchtmachtacademie)
AS-202, T-34, T37, T-6, CAP-232.
Al-Ajoen (Westelijke Sahara) Hassaneiland (detachement 1)
F-5, Do-28.

Inventaris[bewerken]

Een Marokkaanse Mirage F1CH.
Een F-5 Tiger II aan een luchttanker tijdens een internationale oefening in 2009.
Een Dornier Do-128-2 Sky Servant.
Een C-27J Spartan.
Toestel Versie(s) Aantal (or./nu) Rol Herkomst
Dassault Mirage F1 F1CH
F1EH
30
20
gevecht/aanval Vlag van Frankrijk Frankrijk
Northrop F-5 F-5A/B
F-5E/F
13
27
gevecht/aanval Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Lockheed F-16 Fighting Falcon F-16C/D 24 gevecht/aanval Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
North American OV-10 Bronco OV-10A 6 lichte aanval/patrouille Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Dassault/Dornier Alpha Jet E(H) 24 training Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Duitsland Duitsland
Cessna T-37 Dragonfly T-37B 14 training Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Beechcraft T-34 Mentor T-34 12 training Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
FFA AS-202 Bravo AS-202/18 Bravo 14 training Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Lockheed C-130 Hercules C-130H/RC-130 17 transport/verkenning/tankvliegtuig Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
CASA CN-235 CN.235M 7 transport Vlag van Spanje Spanje
Boeing 707 B707 1 tankvliegtuig Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Beechcraft Twin Bonanza 2 VIP-vervoer Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Beechcraft King Air 13 VIP-vervoer Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Cessna 414 1 VIP-vervoer Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Cessna 421 1 VIP-vervoer Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Cessna 560 1 VIP-vervoer Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Dassault Falcon 20 2 EW Vlag van Frankrijk Frankrijk
Dassault Falcon 50 1 VIP-vervoer Vlag van Frankrijk Frankrijk
Dassault Falcon 100 1 VIP-vervoer Vlag van Frankrijk Frankrijk
Grumman Gulfstream II 1 VIP-vervoer Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Grumman Gulfstream III 1 VIP-vervoer Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Aérospatiale Gazelle SA 342K 24 aanvalshelicopter Vlag van Frankrijk Frankrijk
Eurocopter Puma SA 330C 25 transporthelicopter Vlag van Frankrijk Frankrijk
Agusta-Bell AB205A Iroquois AB205A 30 transporthelicopter Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Boeing CH-47 Chinook CH-47C 9 transporthelicopter Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Agusta-Bell AB212 Twin Huey AB212 5 transporthelicopter Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Sikorsky S-70 Blackhawk S-70-25 2 transporthelicopter Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Agusta Bell AB206 JetRanger AB206 20 lichte helikopter Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Lockheed Martin delivers final 3 F-16s to Morocco, F-16.net, 30 augustus 2012