Koninkrijk Arelat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Regnum Arelatis
Mark van het Heilige Roomse Rijk (1033-1264)
Leen van de Franse kroon (1264-1481)
 Opper-Bourgondië
 Neder-Bourgondië
933 – 1481 Koninkrijk Frankrijk (1328-1589) 
Kaart
Arelat binnen het Heilige Roomse Rijk, 12e-13e eeuw.
Arelat binnen het Heilige Roomse Rijk, 12e-13e eeuw.
Algemene gegevens
Hoofdstad Arles (Arelate)
Talen Occitaans, Arpitaans, Latijn
Religie(s) Katholicisme
Regering
Regeringsvorm Koninkrijk
Dynastie Welfen (933-1032)
Saliërs (1033-1137)
Hohenstaufen (1138-1
Staatshoofd Koning

Het Koninkrijk Arelat ontstond in 933 door de samenvoeging van Opper-Bourgondië en Neder-Bourgondië. Het werd geregeerd door Rudolf II, Koenraad de Vredelievende en Rudolf de Luie uit het geslacht der Welfen tot hun tak uitstierf in 1032. Na een korte successieoorlog viel Arelat toe aan keizer Koenraad II van het Heilige Roomse Rijk en werd het koningschap louter titulair. Het zuidelijke deel, het graafschap Provence, begon zich door het zwakke koninklijke gezag steeds zelfstandiger te gedragen onder de zijtak van Aragon (1112-1245) en twee takken van Anjou (1245-1382, 1382-1481). Bij het uitsterven daarvan viel Arelat terug aan de Franse kroon, waarmee het sinds 1264 verbonden was.

Het Koninkrijk Arelat of Arelatische Koninkrijk (Latijn: Regnum Arelatis) is vernoemd naar de hoofdstad Arles (Latijn: Arelate), maar staat ook wel bekend als het Koninkrijk Arles (Frans: Royaume d'Arles), het Tweede/Derde/Vierde Koninkrijk Bourgondië (afhankelijk van de telling) of het Koninkrijk der Twee Bourgondiën (Frans: Royaume des Deux Bourgognes).