Koninkrijk Castilië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Reino de Castilla
Koninkrijk Castilië
markgraafschap van Asturië/León 860-1038
personele unie met León 1037-1157
 Koninkrijk León
 Koninkrijk Navarra
860–1230 Kroon van Castilië 
Royal Banner of the Kingdom of Castile.svg
Royal Arms of Castille (1214-15th Century).svg
(Details) (Details)
Kaart
Castilië in 1210; León-Galicië was toen onafhankelijk.
Castilië in 1210; León-Galicië was toen onafhankelijk.
Algemene gegevens
Hoofdstad Burgos (860–1087)
Toledo (1087–1230)
Talen Castiliaans, Baskisch, Galicisch, Asturisch
Religie(s) Rooms-katholiek, islam, jodendom
Regering
Regeringsvorm Koninkrijk
Staatshoofd Koning

Het Koninkrijk Castilië was één van de middeleeuwse koninkrijken van het Iberisch Schiereiland. Het evolueerde naar een politieke autonome entiteit in de 9e eeuw. Eerst was het een vazalstaat van het Koninkrijk León. De naam stamt af van de kastelen die er in de regio gebouwd werden. Het is een voorloper van het huidige koninkrijk Spanje.

Markgraafschap (ca. 850–1038)[bewerken]

Nadat het koninkrijk Asturië er in de 8e eeuw in geslaagd was de Moren te beletten Noord-Iberië te veroveren, en bovendien enige gebieden wist te hernemen, begonnen zich binnen het vorstendom aparte streken te vormen: het noordelijke kerngebied Asturië, het westelijke Galicië, het zuidelijke León en ten oosten en zuidoosten daarvan een nieuw op de Moren gewonnen grensgebied, aanvankelijk de "Oostmark" (marca oriantal, ) genoemd, met vele kastelen (castelli) om het te verdedigen: Castilië. Dit land werd bestuurd door een graaf die resideerde in Burgos en in dienst stond van de koning van Austurië, dat later León werd. De oudst bekende graaf is Ferdinand Aznárez, die in 899 graaf van Burgos wordt genoemd, en in 909 graaf van Castilië. Zijn zoon Ferdinand González (r. 930-970) breidde de macht van Castilië uit tot de Atlantische kust, verwierf feitelijke onafhankelijkheid van León en bedreigde Navarra (Pamplona). Van 1029 tot 1035 was Castilië een deel van Navarra, maar in 1035 maakte Ferdinand de Grote zich los Navarra, veroverde in 1037 León-Galicië en liet zich op 22 juni 1038 tot koning van León kronen. Daarmee werd hij ook van graaf tot koning van Castilië verheven, maar "koning van León" bleef zijn belangrijkste titel.

Koninkrijk (1038–1230)[bewerken]

Ferdinand de Grote versloeg in 1054 Navarra en maakte het een vazalstaat, veroverde in 1064 Coimbra op de Moren, bracht de Moorse koning van Toledo een nederlaag toe en maakte zowel hem als de vorsten van Zaragoza en Badajoz schatplichtig. Met zijn dood in 1065 werd het rijk onder zijn drie zonen verdeeld in Castilië (Sancho II), León (Alfons VI) en Galicië (García I), maar de broers streden onderling totdat in 1072 Sancho het rijk herenigde, maar vermoord werd en opgevolgd door Alfons. Koning Alfons breidde het Castiliaanse rijk uit met de voormalige Visigotische hoofdstad Toledo (1085), Guadalajara, Madrid en Talavera; het nieuwe gebied werd Nieuw-Castilië genoemd, door de Sierra de Guadarrama van noordelijke Oud-Castilië gescheiden. Spoedig daarna vielen de fanatiek-islamitische Almoraviden vanuit Noord-Afrika al-Andalus binnen en versloegen Alfons bij Sagrajas (1086); de Taag bleef voorlopig de zuidgrens van Castilië. In 1087 werd Toledo de nieuwe hoofdstad.

In 1212 vond de Slag bij Las Navas de Tolosa plaats; hierbij versloeg een coalitie van christelijke vorstendommen (Castilië, Aragón, Portugal, Navarra) en enkele geestelijke ridderorden de Almohaden. Het bracht het Almohadenrijk een vernietigende klap toe, en luidde de volgende fase van de Reconquista. Tenslotte werden in 1230 de koninkrijken Castilië en León verenigd in de Kroon van Castilië.

Zie ook[bewerken]