Konradijn van Hohenstaufen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Konradijn | ||
| 1252 - 1268 | ||
| Koning van Sicilië | ||
| Periode | 1254 - 1268 | |
| Voorganger | Koenraad IV | |
| Opvolger | Manfred (1258-1266) Karel (1266-1282) |
|
| Koning van Jeruzalem | ||
| Periode | 1254 - 1268 | |
| Voorganger | Koenraad | |
| Opvolger | Hugo I van Jeruzalem | |
| Hertog van Zwaben | ||
| Periode | 1254 - 1268 | |
| Voorganger | Koenraad III | |
| Opvolger | Rudolf II | |
| Vader | Koenraad IV | |
| Moeder | Elisabeth van Beieren | |
Konradijn of Koenradijn (Burg Wolfstein (bij Landshut), 25 maart 1252 - Napels, 29 oktober 1268) was koning van Sicilië en Jeruzalem (als Koenraad III).
Konradijn, geboren in Beieren, werd na de dood van zijn vader, Koenraad IV, grotendeels opgevoed door zijn oom, Lodewijk de Strenge, hertog van Opper-Beieren.
In 1258 deden geruchten de ronde dat hij was overleden. Zijn (half)oom, Manfred, als stadhouder/regent in Sicilië, liet zich daarop uitroepen tot koning van Sicilië. In augustus 1268 deed Konradijn een aanval op Rome, samen met markgraaf Frederik van Baden. Na deze slag werd Konradijn opgewacht door Karel van Anjou die hem gevangen nam. Hij werd een dag erna onthoofd. Konradijn werd 16 jaar.