Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Konradijn of Koenradijn (Burg Wolfstein (bij Landshut), 25 maart 1252 - Napels, 29 oktober 1268) was koning van Napels, Sicilië en (als Koenraad III) Jeruzalem.
Konradijn werd geboren in Beieren, en na de dood van zijn vader werd hij grotendeels op gevoed door zijn oom Lodewijk de Strenge, hertog van Opper-Beieren.
In 1258 gingen er geruchten rond dat hij was overleden. Zijn oom, en stadhouder in Sicilië, Manfred liet zich daarop uitroepen tot koning van Sicilië. In augustus 1268 deed Konradijn een aanval op Rome, samen met Frederik van Baden. Na deze slag werd Konradijn opgewacht door Karel van Anjou die hem gevangen nam. Hij werd een dag erna onthoofd. Konradijn werd maar 16 jaar.