Koolstof-13

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koolstof-13
Algemeen
Element koolstof (C)
Nuclide 13C
Aantal protonen 6
Aantal neutronen 7
Nuclidische gegevens
Nuclidenmassa 13,00335484 u
Spin 1/2
Bindingsenergie 7,469849 MeV
Massa-overschot 3,12501129 MeV
Isotopen van koolstof
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde
Natuurkunde

Koolstof-13 of 13C is één van beide stabiele isotopen van koolstof, een niet-metaal. De abundantie is laag: ongeveer 1,109% van alle koolstofatomen is koolstof-13. De andere twee in de natuur voorkomende isotopen zijn 12C (eveneens stabiel) en 14C (radioactief).

Koolstof-13 wordt - omdat het een netto spin bezit - gebruikt bij de koolstof-13-NMR. In het massaspectrum zal naast een piek voor het moleculair ion (M) ook een zogenaamde M+1-piek te zien zijn. Deze komt overeen met de fractie moleculen die de isotoop koolstof-13 draagt. Koolstof-13 wordt vaak toegepast om bepaalde koolstofatomen in een organische verbinding isotopisch te labelen. Dit heeft meestal tot doel om een bepaald reactiemechanisme op te helderen of om de detecteerbaarheid via massaspectrometrie of bij NMR te verhogen.

Voorkomen in vervalreeksen[bewerken]

Koolstof-13 komt voor in verschillende vervalreeksen van radioactieve isotopen, zoals die van beryllium-15, beryllium-16, boor-19, stikstof-13, fluor-14 en magnesium-19.

Bronnen, noten en/of referenties